۱- Despicable را شاید بهتر باشد خوار و مطرود ترجمه کرد، اما از آنجاییکه در چند مورد دیدم نام این فیلم را ” من نفرت انگیز ” ترجمه کرده بودند، من نیز ترجیح دادم از همین عنوان استفاده کنم. هنوز فیلم را ندیده ام ، اما با توجه به آنچه که از این فیلم خوانده ام به نظر می رسد که ” من نفرت انگیز” ترجمه ی نامناسبی نباشد.

۲- هرگز تصور نمی  کردم که درست در زمانی که ” انیمیشن امروز” ۳ ساله می شود، سایت هک بشود و با چنین مشکلات ناامید کننده ای روبرو بشوم. ظاهرا به دلایل نامعلومی تعدادی از بازدید کنندگان نمیتوانند سایت را ببینند و عده ای کلا از دیدن ” انیمیشن ” امروز ناامید شده اند. از دوستانی که میتوانند این مطالب را ببینند خواهش می کنم همینجا یا توسط ایمیل به من اطلاع بدهند که سایت را می بینند. اگر مشکلات همچنان ادامه پیدا کنند، ناچار یه تغییر سرور یا حتی تغییر آدرس خواهم شد. به هر تقدیر، ” انیمیشن امروز ” دیروز سه ساله شد.

امسال تابستان شخصیت های منفی چون “لکس لوتر lex luthor ( سوپرمن)” ، “جوکر(بتمن)” و ” دکتر نو(جیمز باند)” ،  در عرصه ی رقابت با ” گرو Gru “، شخصیت منفی فیلم ” من نفرت انگیز Despicable Me ” حرفی برای گفتن ندارند. این شخصیت دیو سیرت که همواره تعداد زیادی ترفند و حقه ی شریرانه در آستین دارد، ظاهرا انقدر جذاب و وسوسه بر انگیز بوده است که بتواند توجه خانواده هایی که تا چند هفته پیش فریادهای تشویق و تمجید برای ” شرک” و ” داستان اسباب بازی” سرداده بودند را به خود جلب کند. ” Despicable me ” حاصل سه سال کار و تلاش عاشقانه ی ” کریس ملدندری Chris Meledandri ( تهیه کننده) و همکارانش در استودیوی ایلومینیشن Illumination کمپانی یونیورسال است. ملدندری که تا پیش از تاسیس استودیوی ایلومینیشن، در تهیه کنندگی و تولید تعدادی از مشهورترین انیمیشن های چند سال اخیر از جمله “عصر یخی ” ، “ روبات ها ” و ” هورتون یک صدای هو میشنود” نقش داشته است ، می گوید که از همان نخستین لحظه ای که ” سرجیو پابلوز Sergio Pablos “، انیماتور و طراح معروف ، ایده ی اصلی فیلم ” من نفرت انگیز” را ارائه داد، این ایده پذیرفته شده بود:

” دو نکته اصلی در این ایده وجود داشتند که من را مجذوب خود کردند. ایده ی نخست اینکه شخصیت اصلی فیلم یک ضد قهرمان خبیث است و ایده ی دوم اینکه این شخصیت توسط سه دختر بچه ی یتیم ، به مرور و به شکلی که چندان هم احساساتی و رومانتیک نباشدمتحول می شود.”

پس از مطرح شدن ایده ی اصلی، ملدندری از دو فیلمنامه نویس مطرح ” چینکو پال Cinco Paul ” و ” کن داریو Ken Daurio ” ، که قبلا در فیلم ” هورتون…” با او همکاری کرده بودند دعوت کرد تا به استودیو بیایند و نوشتن را آغاز کنند :

” ما ایده ی اصلی و جذابی که توسط ” سرجیو پابلوز” ارائه شده بود را دستمایه قرار دادیم و کار را آغاز کردیم. در ابتدا باید به چند سئوال پاسخ می دادیم: ” گرو” کیست؟این سه دختر بچه چه نقشی در داستان دارند و چه نکته ی خاصی در مورد آنها وجود دارد؟ شخصیت مقابل ” گرو” کیست؟ ” گرو” با کی کار می کند؟ و در نهایت پاسخ دادن به همه ی این سئوالات منجر به نوشته شدن یک فیلمنامه ی صد صفحه ای شد.” هر دو فیلمنامه نویس ، یعنی ” پال” و ” داریو” که در حال حاضر نویسندگی و دستیار کارگردانی فیلم بعدی استودیوی ایلومینیشن ( انیمیشنی بر اساس داستان The Lorax از دکتر سو) را برعهده دارند، اشاره می کنند که آنچه که فیلم ” من نفرت انگیز” را از سایر فیلمهای انیمیشن تابستان امسال متمایز می کند، داستان صد در صد اوریجینال آن است : ” این فیلم یک دنباله نیست و بر اساس شخصیتها یا  داستانهای شناخته شده ، شکل نگرفته است و ما تصور می کنیم که همین موضوع بزرگترین نقطه قوت فیلم ما باشد.”

یکی از بزرگترین مشکلاتی که ملدندری در پیش رو داشت، چگونگی تاسیس کردن یک استودیوی تازه ی انیمیشن بود و اینکه او چگونه میتوانست افراد و چرخه ی تولید مناسب را گرداوری کند . او در این رابطه می گوید: ” وقتی که من استودیوی ” بلو اسکای ( فاکس) را ترک کردم و تصمیم به  تاسیس ایلومینیشن گرفتم، بزرگترین دغدغه ام این بود که چگونه می توانم ۴۰ انیماتور با استانداردهای جهانی را برای تولید یک فیلم بلند انیمیشن گرد هم بیاورم ، من به شدت تحت تاثیر تواناییها و استعدادهای خارق العاده انیماتورهای استودیوی ” بلو اسکای” بودم و به چیزی کمتر از آن راضی نمی شدم.”

طولی نکشید که او موفق شد دو کارگردان فیلم یعنی ” کریس ریناد Chris Renaud ” و ” پیر کافین Pierre Coffin ” ،  تهیه کنندگان ” جنت هیلی Janet Healy ” و ” جان کوهن John Cohen ” و بالاخره طراح شخصیت ” کارتر گودریچ Carter Goodrich ” را برای کار کردن در این پروژه به استودیو دعوت کند: ” من پیش از این با کریس ریناد در استودیوی ” بلو اسکای ” کار کرده بودم. او واقعا یک ستاره است و من از این بابت احساس آرامش خیال می کردم. از سوی دیگر “جنت هیلی ” نیز به تعداد زیادی استودیوی مختلف سر زد و توانست تیمی شامل ۲۵۰ انیماتور حرفه ای را تشکیل دهد. پس از آن استودیوی ایلومینیشن به جستجوی استودیوهایی در خارج از خاک امریکا پرداخت تا بتواند بخشهایی از کار را به آنها محول کند و در میان گزینه های مختلف، استودیوی Mac Guff Ligne در پاریس ، گزینه ی مناسبی به شمار می آمد.این استودیو پیش از این در تولید انیمیشنهایی چون ” آزور و اسمار ” و ” شکارچیان اژدها” همکاری کرده بود و با دیدن بخشهایی از تولیدات آنها من دریافتم که کار آنها بسیار شبیه به آنچه که من در ذهن داشتم است.

کریس ریناد ( کارگردان) توضیح می دهد که در استودیوی فرانسوی از نرم افزارهایی چون “مایا” و تعدادی نرم افزار اختصاصی استفاده می شد : ” ما بعلاوه برای بخشهایی از کامپوزیت و رندرینگ و پردازش لایه های مختلف از نرم افزار Nuke استفاده کردیم”. او ادامه می دهد:” سبک بصری فیلم نبز تحت تاثیر آثار کارتونیست فقید انگلیسی ” چارلز آدامز Charles Addams ” و همچنین آثار هنرمند برجسته ی انگلیسی “ رونالد سرل Ronald Searle شکل گرفته است چرا که کارگردان هنری ما ” اریک گیلن Eric Guillon ” در جستجوی سبک و گرافیکی جدید و منحصر به فرد برای فیلم بود. بک گراندهای فیلم نیز در نوع خود جالب و منحصر به فرد هستند. مناظر برون شهری فیلم حس و حال مناظر امریکا را در خود دارند ، اما گزینه هایی چون طراحی ظاهر اتوموبیلها و حتی دستگیره ی درها تا حد زیادی اروپایی هستند. ما سعی داریم درست مانند آنچه که در استودیو ” بلو اسکای” انجام میدادیم، در اینجا نیز کاری کنیم که هر پروژه ظاهر و زیبایی شناسی خاص و منحصر به خود را داشته باشد. ” پیر کافین” دستیار کارگردان فیلم که بیشتر بخاطر سریال تلوزیونی معروفش ” پت و استنلی Pat and Stanley ” شناخته شده است، در همین رابطه می گوید که واقعا  سبک هنری فیلم و کلا فضای حاکم بر این انیمیشن را دوست دارد: ” امیدوارم که مردم نیز این فیلم را در مقایسه با سایر فیلمهای انیمیشنی که می بینند ، دوست داشته باشند. بزرگترین تلاش ما این بود که مردم فراموش کنند که در حال تماشای “پیکسلها”، ” چند وجهی ها” و ” بافتها” هستند. ما می خواستیم که مردم فقط کاراکترها را ببینند و به آنها بعنوان شخصیتهایی حقیقی بیندیشند و اگر در این امر موفق شده باشیم، به هر آنچه که در ذهن داشتیم دست یافته ایم”.

” پیر کافین” به انیمشنهایی چون ” سیمپسونها“، ” کابوس پیش از کریسمس” ، “ داستان اسباب بازی” ، ۲۰ دقیقه ی نخست ” وال -ئی ” و ۱۰ دقیقه آغازین ” UP “بعنوان انیمیشنهای محبوبش اشاره می کند و در پاسخ به این سئوال که محبوبترین بخش فیلم ” من نفرت انگیز” برای او کدام بخش است، می گوید : ” من صحنه ای را که در آن ” گرو” برای نخستین مرتبه برای دختر بچه ها کتابی را می خواند بسیار دوست دارم. من عاشق نحوه ی نوشته شدن این صحنه و بازیهای آن هستم. این صحنه بدون اینکه مبتذل باشد، بسیار سرگرم کننده و پر احساس است . صحنه ی دیگری که بسیار دوست دارم ، صحنه ایست که در آن ” گرو” دختر بچه ها را به بیرون می فرستد تا برای ” وکتور” کلوچه ببرند. در این صحنه ” گرو” به شیوه ای ” بلیک ادواردز Blake Edwards ” گونه، نقشه ی دزدی را مدیریت می کند! به نظر من هر انیماتوری میتواند با دیدن فیلمهای ” پلنگ صورتی” ( به کارگردانی بلیک ادواردز و بازی پیترسلرزPeter sellers ) ایده های خلاقانه ای دریافت کند.

درحالیکه انیماتورها و سایر دست اندرکاران در استودیو ایلومینیشن در حال کار کردن بر روی پروژه ی سال ۲۰۱۲ این استودیو، یعنی Lorax هستند، ملدندری با علاقه پیگیر واکنشها و نقدهای بینندگان از فیلم ” من نفرت انگیز ” است. نخستین نقدها بسیار امیدوار کننده بوده اند و خود فیلم نیز فروش بسیار امیدوار کننده ای داشته است و در جایگاه سومین انیمیشن پرفروش امسال قرار گرفته است. این موضوع یک موفقیت بزرگ برای نخستین تولید یک استودیوی تازه تاسیس انیمیشن به شمار می آید. او می گوید : ” هدف ما این است که بتوانیم هرسال دو فیلم ( انیمیشن یا زنده) برای کمپانی یونیورسال تولید کنیم. آینده هرسال درخشان تر از سال پیش جلوه می کند. همه ی ما شاهدیم که در دنیای انیمیشن هر سل چه تعداد فیلمهای درخشان تولید می شوند. همه ی این فیلمها واقعا راضی کننده هستند و به لحاظ استانداردهای هنری نیز در جایگاه بالایی قرار می گیرند.نسل تازه ای از تماشاچیان که با این فیلمهای انیمیشن بزرگ می شوند، بازهم برای دیدن انیمیشنهای تازه تر به سینماها باز می گردند ، چرا که می خواهند تجربه ی لذت بخش سالهای پیش را تکرار کنند. از سوی دیگر هر ساله انبوهی از هنرمندان و انیماتورهای مستعد و درخشان از سراسر دنیا به سوی ما می آیند و می خواهند با ما کار کنند. این موضوع نشان میدهد که ابزار های ساخت انیمیشن ارزانتر و فراوانتر شده اند و موانع نیز کمتر از پیش خودنمایی می کنند.

نویسنده : رامین زاهد

ترجمه و تلخیص : مهبد بذرافشان

منبع : http://www.animationmagazine.net

با تشکر از همه ی دوستانی که در مدت سه هفته ی گذشته با ارسال ایمیل به من دلگرمی دادند، باید بگویم که متاسفانه سروری که ” انیمیشن امروز”  و دهها سایت دیگر را ساپورت می کرد، حدود ۲۰ روز قبل توسط یک گروه بیمار ” الجزایری” به شدید ترین وجه ممکن ” هک ” شد. مدیران سرور در طول سه هفته ی گذشته تمام تلاش خودشان را بکار بردند تا مشکل را حل کنندو ظاهرا بخش عمده ای از مشکلات حل شده است، اما با اینحال و متاسفانه تعدادی از مطالب یکی دو ماه اخیر این سایت برای همیشه از دست رفته اند. من تلاش خواهم کرد که  سایت را( تا حد ممکن) مجددا راه اندازی کنم … حرفهای بیشتر بماند برای فرصتی دیگر…

با تشکر

مهبد بذرافشان

خانواده ی بلر Blair ( مری Mary ، لی Lee و پرستون Preston) بیش از آن در دنیای نقاشی، تصویر سازی و انیمیشن شناخته شده هستند که نیازی به یادآوری داشته باشند. به تازگی سایتی بنام Magic Of Mary Blair توسط چند تن از اعضای خانواده ی بلر آغاز به کار کرده است که همانطور که از نامش بر می آید، به معرفی و نمایش آثار “مری بلر” می پردازد. اما در کنار “مری بلر”، بازدید کنندگان از این سایت می توانند برخی از آثار طراحی همسر او ، ” لی بلر” و برادر همسرش ” پرستون بلر” را نیز ببینند و حتی برخی از آثار را خریداری نمایند( این بخش را در ایران زیاد جدی نگیرید!) . دیدن این آثار مطمئنا لذت بخش و آموزنده خواهد بود:

http://magicofmaryblair.com/home

فعلا و ظاهرا در دنیای انیمیشن به قول “اخیرا” معروف : همه چی آرومه!…خبر خاصی نیست بجز چند مصاحبه ی پراکنده یا مثلا بازگشت دو باره ی ” چگونه اژدهایتان را آموزش دهید” به صدر جدول پر فروشها در امریکای شمالی. اما در جریان وبگردی های این هفته ، چشمم به خبر و مطلبی افتاد که فکر می کنم برای خیلی ها جالب باشد. استودیوی دیزنی بخشی از سایتش را به معرفی و “در اختیار” گذاشتن نرم افزارهایی اختصاص داده که ظاهرا در برخی از فیلمهای اخیر این استودیو هم مورد استفاده قرار گرفته اند و جواب پس داده اند. تا به حال دو نرم افزار در این سایت برای دانلود قرار داده شده اند به نامهای Ptex و Pythoscope ، که علاقمندان میتوانند براحتی و فقط با قبول شرایط ( اصلا تا به حال کدام یک از این License Agreement ها را خوانده ایم؟) این دو نرم افزار را دانلود کنند. خودتان بروید ببینید، دانلود کنید و اگر راضی بودید ، نتیجه را به ما هم اطلاع دهید. توضیحات مربوط به هردو نرم افزار در صفحه ی اصلی آورده شده.

آدرس صفحه ی اصلی در سایت دیزنی :

http://www.disneyanimation.com/technology/opensource.html

آدرس صفحه ی دانلود مستقیم :

http://ptex.us/

http://pythoscope.org/

و نهایتا مقاله ای مرتبط با این خبر:

http://www.awn.com/articles/article/disney-goes-open-source-ptex

مهبد بذرافشان

اگر تنها یک نکته وجود داشته باشد که سایر استودیو ها باید از “دریم ورکز” بیاموزند، آن نکته این است که : “ استعداد را ، هر کجا که هست دریاب “.برای سالهای پی در پی ، استودیوی دریم ورکز از سرشناسترین بازیگران برای صداپیشگی انیمیشنهایش استفاده کرده است تا بتواند احتمال موفقیت فیلمهایش رابالا تر ببرد و حالا ، در آخرین انیمیشن این استودیو ، یعنی ” چگونه اژدهایتان را آموزش دهید How to train your dragon “، علاوه بر صدا پیشگان مشهور، نامهای بزرگ دیگری نیز در پستهای کلیدی دیگر بکار گرفته شده اند. چهره های بسیار شناخته شده ای  از قبیل کریس سندرز Chris Sanders ( کارگردان لیلو و استیچ) ، دین دوبلویز Dean DeBlois ( سرپرست نویسندگان مولان)، بانی آرنولد Bonnie Arnold( تهیه کننده ی داستان اسباب بازی و تارزان)، دارن هولمز Darren Holmes( ادیتور غول آهنی و رتتویی) و جان پاول John Powell ( آهنگساز هورتون صدای هو میشنود) که تا پیش از این در ساخت بسیاری از انیمیشنهای مشهور سایر استودیوها نقش داشته اند، برای ساخت آخرین محصول استودیوی دریم ورکز به این استودیو دعوت شدند.علاوه بر نامهایی که به آنها اشاره شد، استودیو از همکاری کارگردان مشهور ” راجر دیکینز Roger Deakins ” ، که تا کنون هشت بار برای فیلمهایی چون “فارگو“،” اوه برادر تو کجایی ” و ” جایی برای پیرمردها نیست“، نامزد دریافت جایزه اسکار شده نیز استفاده برد. اعضای قدرتمند و با استعداد قدیمی استودیو نیز جایگاه ویژه خود را در تولید این فیلم داشتند . بیهوده نیست که اکنون از این فیلم بعنوان یکی از بهترین تولیدات استودیوی دریم ورکز نام می برند. داستان فیلم از این قرار است:

” در دهکده ی وایکینگها، اژدها ها یک تهدید و مایه ی وحشت همیشگی به شمار می آیند. زندگی مردان قوی هیکل قبیله ، در نبردی دائمی با اهریمنان خلاصه شده است، اما در این میان ، هیکاپ ( سکسکه)، پسر رئیس قبیله ، نه از اندامی عضلانی و قوی بهره برده است و نه مهارتی در جنگیدن دارد. از این رو او سعی دارد تا این نقائص را با هوش و ذکاوتش جبران کند.بدبختانه تلاش او معمولا با شکست روبرو میشود و او فقط کارها را خرابتر می کند. در نهایت او برای اینکه بتواند خودی نشان بدهد و باعث افتخار پدرش شود، تمام تلاشش را بر این می گذارد تا بتواند اژدهای درنده خویی  که تا پیش از این هرگز نه کشته، اسیر و یا حتی دیده شده است را شکار کند و به قتل برساند. بالاخره او موفق میشود اژدهایی را شکار کند، اما درمیابد که راههای دیگری نیز برای اینکه بتواند بعنوان یک شکارچی معروف اژدها شناخته شود وجود دارد…”

در نگاه اول این همان داستان تکراری پسر به ظاهر دست و پا چلفتی است که استعدادهایش ناشناخته مانده و می خواهد به هر نحو ممکن خودش را به پدرش اثبات کند.اما شیوه ی داستانگویی فیلم،سبک فیلم و کلیات ظاهری فیلم، آنرا تبدیل به چیزی تازه و متفاوت کرده اند. روند و فراز و نشیب داستان از سرعت معقولی برخوردار است . داستان در بزنگاه های مناسب اوج می گیرد و در زمانهایی که لازم است بیننده نفسی تازه کند یا نکته ی ظریفی را دریابد، فرود منطقی دارد، اما هرگز دچار سرعت افسارگسیخته یا رکود خسته کننده ای نمی شود. شوخیهای فیلم تنها به دلیل خنده دار بودن در فیلم قرار نگرفته اند، این شوخیها با خصوصیات شخصیتی کاراکترها هماهنگ هستند.خوشبختانه تعداد کمی از شوخیهای فیلم بطور مستقیم در ارتباط با فرهنگ عام  و یا بدتر از آن به صورت شوخی جسمانی هستند و بازهم خوشبختانه شوخیهای فیلم به دو گروه ویژه ی خردسال و بزرگسال تقسیم نشده اند.برعکس همانگونه که در هر فیلم انیمیشن خوب دیگر می بینیم، هر کسی با هر سن و سال می تواند نکات خنده دار و سرگرم کننده ی فیلم را دریابد و با آن ارتباط برقرار کند.

هیکاپ بعنوان یکی از اصلی ترین شخصیتهای فیلم،باید یکی از قوی ترین شخصیت پردازیها را در میان کاراکترها داشته باشد، پس با دیدن نخستین اعمال او در فیلم دلسرد نشوید.او شخصیتی است که بیننده را با خود همراه خواهد کرد و تماشاچیان او را دوست خواهند داشت. او شوخ طبع،مستقل ، باهوش و شجاع است و تمام این خصوصیات میتوانند از او یک رهبر بسازند. احساسات و ارتباط عاطفی ما بین شخصیتهای فیلم اگرچه هرگز به پای استانداردهای احساساتی و اشک آور “پیکسار” نمیرسند، اما بسیار فراتراز استانداردهای رایج دریم ورکز هستند. این ارتباطات عاطفی ، خواه مابین هیکاپ و پدرش، هیکاپ و اژدها و یا هیکاپ و آسترید Astrid ، در همه حال بسیار تاثیر گذار هستند. شخصیتهای این فیلم احتمالا بهترین و خوش ساخت ترین شخصیتهایی هستند که تا کنون توسط استودیوی دریم ورکز معرفی شده اند و از آنجاییکه مجموعه فیلمهای ” شرک” امسال پایان میابند، احتمالا کاراکترهای ” چگونه اژدهایتان را آموزش دهید” میتوانند همان شخصیتهای مردم پسندی باشند که دریم ورکز با استفاده از آنها بازار تازه ای برای محصولات جانبی خود خواهد ساخت.

دو سال پیش  کارهای بسیار دیدنی و تاثیرگذاری در رابطه با حرکات دوربین و صحنه های جنگ و نبرد، در فیلم” کونگ فو پاندا“، انجام شده بود. ” چگونه اژدهایتان را آموزش دهید” همانقدر تاثیرگذار بنظر می رسد ، اما در مواردی بسیار پیشرفته تر است.درحالیکه ” کونگ فو پاندا” از لحاظ کیفیت در صحنه هایی بجز صحنه های نبرد دچار افت می شد، ” چگونه اژدهایتان را آموزش دهید” برعکس، در صحنه های آرام و بدون اکشن اوج می گیرد.هر منظره و هر مکان در حد کمال شکل گرفته است، جنگلها شاداب و باشکوه، روستاها سرزنده و سرشار از حیات، و در مجموع اینگونه بنظر می رسد که همه چیز با وسواس و دقت ویژه ای ساخته و پرداخته شده است. از سوی دیگر و درمقایسه با فیلمهای پیشین استودیوی دریم ورکز، این فیلم از شلوغی و ازدحام در صحنه ها رنج نمی برد. در بیشتر فیلمهای قبلی، صحنه ها و مکانها سرشار از جزئیات یا بهتر است بگوییم “فرعیات” بودند و همزمان چنین به نظر میرسید که چیدمان هر صحنه فقط ودرست تا لبه های کادر فیلم ادامه داشت و در همانجا تمام می شد. در ” چگونه اژدهایتان را تعلیم دهید” احساس میشود که پهنه ی آسمان و بی کرانه ی دشتها را پایانی نیست. چیدمان داخلی مکانها نیز همین احساس را در بیننده بوجود میاورند که او با مکانی واقعی سروکار دارد و نه صرفا یک چیدمان صحنه ای. بیننده چنین احساس می کند که ساختمانهای فیلم به تمامی و بطور کامل ساخته شده اند و هرکس میتواند پا به درون این مکانها بگذارد و در آنها قدم بزند. غافلگیری دیدنی دیگری که در این فیلم وجود دارد، ظرافت و مهارتیست که در ” بازی ” شخصیتها وجود دارد. صحبت از نکات واضح و آشکار نیست، صحبت از نکات ریزی است که عدم وجودشان کمبودی را متوجه فیلم نمی کند، اما حضورشان در فیلم ، تفاوتهای آشکاری را در رفتار کاراکترها و تبادل احساساتشان با یکدیگر بوجود می آورد: یک واکنش ظریف به یک لمس  و یا اشاره ای ظریف از گوشه ی چشم ، اینها همان رفتارها و واکنشهایی هستند که افراد واقعی بصورت طبیعی و بدون نیاز به فکر کردن از خود نشان می دهند، اما در اغلب فیلمهای انیمیشن فراموش می شوند و به حاشیه رانده می شوند.

طراحی شخصیتهای فیلم جذاب و مفرح است. وایکینگها و اژدها ها همانقدر متنوع و دیدنی هستند که از وایکینگها و اژدها ها انتظار می رود! درواقع شخصیتهای این فیلم، کمتر از فیلمهای قبلی دریم ورکز خشک و انعطاف ناپذیر بنظر میرسند. در سالهای اخیر اژدهاهای بی شماری را در فیلمهای مختلف دیده ایم ، اما دریم ورکز قادر بوده است تعدادی اژدهای منحصر به فرد و متفاوت را بر پرده به پرواز درآورد. موسیقی فیلم قانع کننده و هماهنگ با صحنه های مختلف ساخته شده است و در واقع در مواردی کاملا تاثیرگذار عمل میکند اما طراحی صدا به خوبی موسیقی از کار در نیامده. بعنوان مثال در صحنه ای که هیکاپ سوار بر اژدهایش ( بی دندون Toothless ) شده و پرواز می کند و بعد شیرجه میزند، صدای فریادش از ابتدا تا انتها یکنواخت است و هرگز فراز و فرودی پیدا نمی کند، انگار که او نه در حال پروازی پرهیجان، که درجا ایستاده است.

“چگونه اژدهایتان را آموزش دهید” ثابت کرد که موفقیت ” کونگ فو پاندا” اتفاقی نبوده است. دریم ورکز بار دیگر مرزهای رقابت و همچنین استانداردهای خودش را بالاتر برد. جذب و استفاده از مستعد ترین افراد، استراتژی هوشمندانه ایست که سایر استودیو ها نیز باید خیلی زود آنرا بکار گیرند. دریم ورکز تا پیش از این ثابت کرده بود که رقیب تجاری عمده ای برای پیکسار به شمار می آید و گویا قرار است بزودی ثابت کند که میتواند رقیب هنری و کیفی عمده ای نیز باشد.

نویسنده : James R Withson

ترجمه و تلخیص : مهبد بذرافشان

منبع : http://animatedviews.com

هرچه بزرگتر، بهتر…

اگر ” باورنکردنیها The Incredibles ” را در نظر نگیریم، تقریبا در مابقی فیلمهای پیکسار یک مشخصه ی عمومی وجود دارد. در تمام این فیلمها، پیکسار به شیوه ای هنرمندانه، یک ایده ی بزرگ را تبدیل به داستانی جمع و جور و کوچک کرده است. در “وال-ئی” ، یک ماجرای عظیم فرا زمینی تبدیل به داستانی عاشقانه در مورد یک روبات کوچک شده است. داستان “رتتویی” تقریبا به تمامی در یک رستوران می گذرد و در ” داستان اسباب بازی” بیشتر ماجراها در یک اتاق خواب کوچک رخ می دهند. در “ماشینها” شخصیت اصلی از یک دنیای بزرگ و پر زرق و برق به یک شهرستان پرگرد و خاک و فراموش شده پرتاب می شود  و نیموی ” در جستجوی نیمو” از بی کرانه ی اقیانوس راهی آکواریوم کوچک یک دندانپزشکی می شود. از سوی دیگر “دریم ورکز ” دقیقا برعکس عمل می کند. آنها یک ایده ی کوچک را تبدیل به داستانی بزرگ می کنند. در ” چگونه اژدهایتان را آموزش دهیدHow To Train Your Dragon ” ، دردسرهای یک پسربچه ی کوچک، تبدیل به ماجرایی عظیم در دنیایی پر از اژدها و جنگجویان وایکینگ و دریا نوردی و نبرد میشود. در ” آنسوی پرچین Over the Hedge ” مشکلات چند حیوان کوچک یک بیشه زار، تبدیل به دردسر بزرگی می شود که بخشی از یک شهر را درگیر می کند. در ” کونگ فو پاندا” کوهستانها و روستاها و اهالی این مکانها همه در گیر ماجرای پاندای چاق و تنبلی می شوند که می خواهد کونگ فو بیاموزد و در “ماداگاسکار” حیوانات یک باغ وحش به ماجراجویی در جزایر سبز و خرم ماداگاسکار و صحراهای وسیع افریقا کشیده می شوند. دریم ورکز متخصص ارائه ی حماسه ها و داستانها در ابعادی بزرگ و چشمگیر است و در این راه بدون شک پیکسار را پشت سر می گذارد.

یکی بود ، یکی نبود…

پیکسار هرگز نیم نگاهی به افسانه های پریان و قصه های رومانتیک و جادویی قدیمی نداشته و امورات مربوط به این داستانهای های قدیمی را بطور کامل در اختیار خواهر خوانده بزرگترش ( دیزنی) گذاشته! ممکن است دلیل این امر این باشد که پیکسار این داستانها را از ابتدا در حیطه ی عملکرد خودش قرار نداده و یا ممکن است به این دلیل باشد که دریم ورکز فورمولهای روایتگری افسانه های پریان را برای همیشه تغییر داده است! از زمانی که ” شرک” دنیای عجیب و غریب و ساختار شکن خودش را در سال ۲۰۰۱ به تماشاچیان معرفی کرد، “دریم ورکز” چنان مهر خود را بر دیواره ی قلعه های سنگی و شاهزاده های دلیر افسانه های پریان کوبید، که حتی دیزنی نیز ناچار به پیروی از فورمولهای دریم ورکز شد و در “طلسم شده Enchanted” داستانهای پریان را به طنز کشید. اگرچه که فیلمهای بعدی مجموعه “شرک” به تدریج دچار افت کیفی شدند، اما دریم ورکز از فورمولهای به کار گرفته شده در داستان “شرک”، در اکثر فیلمهای بعدی خود استفاده کرد و قهرمانانی غیر متعارف و نه چندان دوست داشتنی را روانه ی پرده سینما کرد که نهایتا به بزرگی و جلال دست میافتند. در داستان هیچیک از این فیلمها، معجزه ای به مفهوم واقعی کلمه رخ نمی دهد- مگر اینکه بخواهید به شهابهای فیلم “هیولاها علیه بیگانگان ” اشاره کنید- اما تمامی این فیلمها مروج همان خوشبینی و سخاوتی هستند که در” شرک” و کاراکترهای افسانه ای آن ، از راپونزل گرفته تا آدمکهای زنجبیلی، دیده میشدند. این فیلمها برای دریم ورکز اعتبار ویژه ای کسب کردند و معرف استودیویی شدند که اگرچه افسانه های پریان را تغییر داد و از بیخ و بن لرزاند، اما روح و جان کلام این افسانه ها را برای نسلهای بعدی نگاه داشت و حفظ کرد.

تعریف تازه ای از” ماجرا” …

“UP ” اشک شما را درآورد، قبول…این شاید بهترین مشخصه تمامی فیلمهای پیکسار باشد. فیلمهای پیکسار به این قصد ساخته میشوند تا بیشترین ارتباط احساسی و عاطفی را مابین شخصیتهایشان و تماشاچیان برقرار کنند. این درخشانترین شاخصه ی فیلمهای پیکسار است و باید اذعان کرد که فیلمهای دریم ورکز ، حتی بهترینهایشان نیز، هرگز نتوانسته اند به این حد و مرز برسند. در عوض، فیلمهای دریم ورکز شما را به نوع متفاوتی از ماجرا دعوت می کنند. فیلمهای پیکسار شما را به فکر فرو می برند، شما را به گریه می اندازند و یا شما را مجبور می کنند که گوشی تلفن را بردارید و به کسی ابراز عشق کنید، اما فیلمهای دریم ورکز قصد دارند کاری کنند که شما وزش باد را در میان موهایتان احساس کنید، و یا با ضربه های کونگ فوی یک خرس پاندا فریاد حیرت برآورید. فیلمهای دریم ورکز ماجراجویی خالص هستند. فیلمهای پیکسار ممکن است دست شما را بگیرند و شما را به یک دنیای غیر متعارف ببرند، اما فیلمهای دریم ورکز شما را بوسیله یک اتوبوس موشکی که بوسیله یک موجود بی شکل بنام باب هدایت می شود، به همان دنیای غیر متعارف پرتاب می کنند. فیلمهای دریم ورکز سریع و رام نشدنی هستند، آنها توقف نمیکنند تا نگاهی به اطراف بیندازند. هدف دریم ورکز همیشه این است که ورق را برگرداند و گام به درون ماجرای تازه ای بگذارد.

انیمیشن را عجیب، مفرح و غیر قابل پیشبینی حفظ کنید

وقتی که شما وارد دنیای پیکسار می شوید، وارد دنیایی سرشار از ظرافت، نرمی، تشخص ، جلا و کمال می شوید. فیلمهای دریم ورکز هرگز تا این حد جلا یافته نبوده اند، برعکس میتوان گفت این فیلمها تا حدی زمخت و درهم و برهم جلوه میکنند. شاید بتوان همین موضوع را دلیلی بر شکستهای چند فیلم در تاریخچه دریم ورکز دانست، اما میتوان همین زمختی و صیقل نیافتگی را پشتوانه ای بر برخی از خنده دار ترین ، سرگرم کننده ترین و غیرقابل پیشبینی ترین فیلمهای همین استودیو نیز دانست.در کدام استودیوی دیگری میتوانید داستانی در مورد یک پاندا ببینیدکه بی هیچ دلیل منطقی فرزند یک غاز است!و یا تا پیش از این چه کسی میتوانست یک خرس پاندای رزمی کار را تصور کند؟ زمانی که استودیوی دریم ورکز تصمیم به ساخت فیلمی به نام ” چگونه اژدهایتان را آموزش دهید” گرفت،به شخصیتهای آن نامهایی چون “سکسکهHiccup ” و ” دماغو Snotlout” داد. این نوع طنزهای عجیب غیر متعارف اما شیرین، همان نقطه قوتی است که در فیلمهای دریم ورکز ، از نخستین روزی که “شرک” باتلاقش را ترک کرد، در حال تکامل یافتن و شکل گرفتن بوده است. غافلگیری و نا متعارف بودن میتواند چندان هم خوب ارزیابی نشود، بخصوص اگر این غافلگیری ها از سوی استودیویی باشد که سابقه ای نسبتا بزرگ از اشتباهات و شکستها را در پرونده اش داشته است ، اما وقتی که فیلمی از دریم ورکز به موفقیت دست پیدا می کند- چنانچه بسیاری از فیلمهای اخیرش بسیار موفق بوده اند- حدس زدن غافلگیری بزرگ بعدی که از این استودیوی عجیب و غریب بیرون خواهد آمد بسیار لذت بخش خواهد بود.

البته همه می دانند که پانداها شلوار می پوشند!

حیوانات سخن گو، که زمانی از بنیادی ترین شاخصه های بسیاری از انیمیشنهای تحسین شده بودند، در سالهای اخیر به راحتی توسط پیکسار به کنار گذاشته شده اند. البته در ” رتتویی ” موشها حرف می زنند، اما فراموش نکنید که وقتی پیکسار حیوانات را به سخن گفتن وا می دارد، این کار را بسیار واقع گرایانه انجام می دهد. آنها دقت می کنند که حیواناتی که حرف میزنند، همچنان حیوان باقی بمانند. در “رتتویی” موشها حرف میزنند، اما بدون تردید آنها همچنان “موش” هستند، مثل موش فکر می کنند و مثل موش عمل می کنند.استودیوی دریم ورکز از سوی دیگر روشی خاص خود را دنبال میکند. آنها سبک و سیاق “هانا-باربرا” را برای حیوانات سخنگو در پیش گرفته اند( حیواناتی که اگر قادرند حرف بزنند، پس قادرند رانندگی کنند و کتاب بخوانند) و در این زمینه نیاز به هیچ دلیل و منطق خاصی هم وجود ندارد . چرا “پو PO ” باید یک پاندای تنبل و کونگ فو کار باشد؟ هیچ دلیلی لازم نیست بجز اینکه این میتواند یک ایده ی بامزه و سرگرم کننده باشد! هرگز فکر کرده بودید که یک ماهی می تواند اغواگر و فریبنده باشد؟ در “داستان کوسه” این اتفاق رخ داد. درحالیکه پیکساری ها تلاش داشتند تا به یک موش آشپزی بیاموزند، دریم ورکز مشغول ساختن پاندایی بود که آشپزی بلد است و حالا میخواهدکونگ فو بیاموزد. چنین ایده هایی گاهی اوقات موفق هستند و گاهی هم شکست می خورند، اما خوشبختانه ما در دنیایی زندگی می کنیم که جایی برای هردونوع این سلیقه ها وجود دارد.

منبع : http://www.cinemablend.com

مترجم : مهبد بذرافشان

یکی از خوبی های بهار این است که چنان آرام آرام می آید و خودش را همه جا می گستراند که تو یک روز صبح چشمت را باز می کنی و می بینی درخت زیر پنجره ات سبز سبز است! و تو حاضری قسم بخوری که تا همین دیروز هیچ برگی به این درخت ندیده بودی. بعد انگار که یکی ناگهان هلت بدهد توی یک دنیای تازه ، تشت های پر از ماهی قرمز را میبینی و سینی های چغاله بادام و آن نارنج خوشرنگی که وسط آنهمه سبز مخملی گذاشته اند و سبزه های قشنگی که توی کاسه های سفالی سبز کرده اند و تو می فهمی که انگار فقط خود تو بوده ای که به معجزه ی بهار باور نداشته ای و حاضر نبوده ای کهنه پاره های باقیمانده از زمستان را رها کنی. بهار آمده و تو هرچقدر هم که دلت از غمها و تنشهای سال کهنه پر باشد، حتی آنقدر که در خیالت عید را برای خودت قدغن کرده باشی، نمیتوانی دوباره رستنها و جوانه زدنها و خاکی که جلوی چشمانت نفس می کشد را انکار کنی. حتی اگر چشمانت را ببندی که این همه را نبینی، با بوی شکوفه بادام چه میکنی و با صدای دو پرنده ی کوچکی که در حفره ی بالای پنجره لانه کرده اند چه خواهی کرد؟ به خودت میگویی باید پیراهنی تازه بخرم و هدیه ای برای یکی دو عزیز و شاید هم گلدانی سنبل بنفش ، و بعد می بینی که بهار به خانه ات آمده است، بی هیاهو و نرم ، و تو تسلیم میشوی به این حضور شیرین و مادرانه، که حتی اگر تمامی غمهایت را به یکباره نشوید، امید را به تو هدیه می دهد که نوروز در راه است…روزی نو.

صمیمانه ترین و بهترین آرزوهای قلبی مرا بپذیرید. نوروزتان پیروز

مهبد بذرافشان- بیست و هشتم اسفند۱۳۸۸

******************************

بعد از تحریر: ۱۴ فروردین برمی گردم