*********************

انیمیشن ایرلند اخیرا از طریق دو انیمیشن ” راز کلزThe Secret of Kells” و ” زیبای خفته ی مادربزرگ اگریم ” خیلی خوب به دنیا معرفی شد

-وقتی که ما شنیدیم که ” راز کلز ” نامزد دریافت اسکار بهترین انیمیشن بلند شده، فریاد خوشحالی سر دادیم و خیلی هیجان زده شدیم، اما وقتی که خبر را در مورد “مادر بزرگ اگریم” شنیدیم کم مانده بود که بیهوش بشیم.این خیلی عالیست. تام (مور-کارگردان راز کلز) به همان کالجی می رفت که من می رفتم (بالیفرموت Ballyfermot در دوبلین) و یکسال پیش از ورود من به کالج فارغ التحصیل شد. اما من این شانس را داشتم که کانسپت های “راز کلز” را در کالج ببینم و الهام بگیرم.

“مادر بزرگ اگریم” نخستین انیمیشن کوتاه شما پس از فیلمهای تبلیغاتی که برای تلوزیون ساختید است. توضیح می دهید؟

- خب من کار بر روی این پروژه را زمانی شروع کردم که با کاتلین اورورک Kathleen O’Rourke آشنا شدم. در آن زمان ما در دو کالج مختلف درس می خواندیم.من دوست خواهر او بودم که در یک گروه نمایشی کار می کرد و کاراکترهای مختلفی را بر روی صحنه می برد. یکی از این کاراکترها شخصیتی بود بنام ” مادر بزرگ اگریم” که عادت داشت روایت شخصی و معمولا ناراحت کننده خودش را از قصه های معروف کودکان تعریف کند. یکی از داستانهایی که “مادربزرگ اگریم” به شیوه ی خودش تعریف می کرد، داستان زیبای خفته بود و من وقتی که برای اولین بار این اجرای صحنه ای “مادربزرگ اگریم” را دیدم واقعا تحت تاثیر آن واقع شدم. من واقعا میتوانستم صحنه های این داستان را بصورت انیمیشن در ذهنم ببینم و در نتیجه حتی پیش از آنکه بتوانیم تهیه کننده ای برای حمایت مالی پیدا کنیم به سراغ کاتلین اورورک رفتم و از او خواستم بر اساس شخصیت مادر بزرگ اگریم و داستان زیبای خفته فیلمنامه ای بنویسد. بعد از مدتی و با کمی بدقلقی ، بالاخره کاتلین اورورک فیلمنامه را برای من فرستاد و منهم بلافاصله آنرا برای بروبچه های استودیوی براون بگ Brown Bag فرستادم و از آنها پرسیدم که آیا تمایلی برای ساختن این فیلمنامه دارند یا خیر؟ پاسخ آنها مثبت بود و ما کار را شروع کردیم، سرمایه گذار مناسبی پیدا کردیم و به پیش رفتیم. همه چیز خیلی خوب پیش رفت.

چند نفر با شما همکاری کردند؟

- زمانیکه کار به اتمام رسید، در مجموع ۳۰ نفر بر روی این پروژه کار کرده بودند، از جمله هشت انیماتور( ۳ انیماتور سنتی و پنج انیماتور سه بعدی) . بقیه اعضا هم در بخشهایی چون نورپردازی، مدل سازی، بافت،صدا و… کار کرده بودند. تیم نسبتا بزرگی بودیم اما نکته ی مثبت این بود که خیلی از اعضای تیم قبلا در ساخت فیلمهای تبلیغاتی با هم همکاری کرده بودند و حالا شانس اینرا داشتند که کاری کاملا متفاوت، جذاب و شاد با “مادر بزرگ اگریم” نیمه دیوانه انجام دهند.

منابع الهام شما در طراحی سبک بصری فیلم  و شخصیتها چه بودند؟

با کمال تاسف ناچارم اعتراف کنم که مادر بزرگ خود من منبع الهام ما  در طراحی شخصیت “مادربزرگ اگریم” بود ، متاسفم از این جهت که مادربزرگم زن بسیار مهربان و دوست داشتنی است و شخصیت او هیچ ربطی به شخصیت ” مادربزرگ اگریم” ندارد، اما نوع لباسهایی که مادر بزرگم می پوشد و شیوه ی رو به بالای آرایش موهایش منبع الهام خوبی برای ما بودند. به هر حال مادر بزرگم نقطه آغاز ما برای جذاب تر کردن شخصیت ” مادربزرگ” اگریم بود و البته ما نیم نگاهی هم به فیلم ” عروس فرانکنشتاین(۱۹۳۵ ) ” داشتیم. در مورد شخصیت “انی Annie ” ( نوه مادربزرگ) ، من میخواستم شخصیت او را کمی شکننده و آسیب پذیر نشان بدهم و به لحاظ فرم هم تمایل داشتم که طراحی شخصیت او متفاوت از “مادربزرگ ” باشد. در طراحی “مادر بزرگ” ما از فرمهای بزرگ و اغراق آمیزی استفاده کردیم، در حالیکه در طراحی “انی” فرمها نرمتر و گرد تر هستند. فرم موهای “انی” هم پیشنهاد کاتلین اورورک بود که به یاد می آورد که در زمان کودکی، موهای فرفری آفریقایی داشته و مادرش همیشه موی او را کوتاه آرایش می کرده. در مورد فرم اتاق خواب هم ، من باز از یکی از اتاقهای خانه ی مادر بزرگ خودم الهام گرفتم که مورد استفاده نبود و همیشه هم تاریک بود.

در مورد منابع الهامتان در بخش دوبعدی فیلم و در ارتباط با داستان زیبای خفته شرح بدهید

- منابع الهام متفاوتی داشتیم. وقتیکه من جوان بودم، تصویر سازیهای  ” ارول لو کین Errol Le Cain ” را از داستان “  ۱۲ شاهزاده خانم رقصان The Twelve Dancing Princesses ” در خانه داشتیم که منبع الهام خوبی برای من بودند، بخصوص میتوانم به  لباسها و کلاه گیسهای سبک ماری آنتوانت اشاره کنم . سبک تصویری انیمیشن “زیردریایی زرد Yellow Submarine ” نیز در انتخابهای ما بی تاثیر نبود. در این فیلم فرمها ساده و گرافیکی هستند و تقریبا همه چیز دارای انحناهای S مانند است. منبع الهام دیگری که میتوانم به آن اشاره کنم،انیمیشن Twice Upon a Time به کارگردانی جان کورتی John Korty و تهیه کنندگی جورج لوکاس George Lucas است. سبک به یاد ماندنی این فیلم ، بخصوص زمانیکه با نرم افزار فلش کار می کردیم ، واقعا کمک بزرگی بود.

از چه نرم افزارهایی استفاده کردید؟

تمام بک گراند ها و کاراکترها در فوتوشاپ و فلش رنگ آمیزی و بافت گذاری شدند،کامپوزیت در افتر افکتز صورت گرفت و نرم افزار سه بعدی سازی ما هم تری دی مکس بود.

مشکل خاصی با موها داشتید؟

- میدانید، شبیه سازی موها و حجم دادن به آنها کار آسانی نبود. زمان زیادی صرف شد تا اعضای تیم توانستند کنترل مناسبی بر روی حرکات مو ها و فرم آنها داشته باشند. طراحی موها در فیلم ما ، بیشتر یاداور کارهای استاپ موشن است تا فیلمهای سه بعدی معمول ، در نتیجه ما باید روشهای متفاوتی را امتحان می کردیم. اما در نهایت فکر میکنم که نتیجه کار خوب و مطلوب باشد.

و چالشهای دیگری که در پیش رو داشتید؟

- از چالشهای عمده ما بافتها بودند که باید طبیعی بنظر می رسیدند و من فکر می کنم که بافتهایی که ما استفاده کردیم چندان هم معمولی و رایج نبودند. لحاف چهل تکه ی “انی ” هم مشکل بزرگی بود. ما “ریگ” خاصی برای لحاف طراحی کردیک که بتواند با حرکات “انی” هماهنگ باشد و طبیعی بنظر برسد. مشکلاتی هم با نورپردازی و با صحنه ی مربوط به آینه مادربزرگ داشتیم. من فکر میکنم که به هر حال در تمام بخشهای کار، مشکلات خاصی بودند که باید با آنها دست و پنجه نرم می کردیم.

مشکلاتی با آماده سازی داستان نداشتید؟

- فیلمنامه ای که ” کاتلین اورورک” نوشته بود تفاوت چندانی با نمایشنامه ی  خواهرش نداشت، اما تبدیل یک اجرای تئاتری که بر روی صحنه موفق و دیدنی است، به یک فیلم کوتاه که باید در مدتی محدود بیننده را باخود همراه کند ، چندان هم آسان نیست.استوری بورد و انیماتیک های متعددی کار و دوباره کاری شدند تا ما به نسخه ای برسیم که به همان خوبی اجرای صحنه ای باشد.نکته ای که برای ما اهمیت داشت این بود که تماشاگر بتواند طنز داستان را به خوبی نسخه تئاتری درک و تحسین کند.

کاتلین اورورک در نقش مادربزرگ هم بازی کرد و انیماتورها از بازی او الهام گرفتند، کارگردانی بازی او چگونه بود؟

- باز هم می رسیم به تفاوتهای بازی بر روی صحنه تئاتر، جایی که بازیگر مستقیما در تعامل با تماشاچی قرار دارد و  بازی در جلوی دوربین، جایی که کسی مرتب به بازیگر می گوید: ” این صحنه رو تکرار کن”! اما نکته ای که ما متوجه شدیم این بود که کاتلین می باید اغراقش  در بازیگری برای انیمیشن  را بسیار بیشتر از بازیش در روی صحنه تئاتر می کرد و نوع بازی متفاوتی را ارائه می داد. من تصور می کنم که کلام و دیالوگها هم بسیار مهم و تاثیرگذار بودند. ما برای درک بهتر و بیشتر از شیوه ی بکار گیری کلام ، به تماشای انیمیشنهایی چون ” سیمپسونها” نشستیم. تصاویر را می دیدیم و به صداها گوش می دادیم. بینظیر بودند…ما الگوهای خوبی  برای بازی “مادر بزرگ” در پیش چشم داشتیم.

نظرتان در مورد سایر کاندیداهای دریافت اسکار چیست؟ با توجه به اینکه همه ی آنها به نوعی کمدی هستند و بعضی از کاراکترها هم شخصیتهای تازه ای نیستند؟

- جالب است، نه؟ من “لوگوراما Logorama ” را کامل ندیده ام، اما همین مقداری هم که دیدم به نظرم عالی آمد. سبک جذابی دارد و بیصبرانه منتظر دیدن نسخه ی کامل آن هستم. من یکی از طرفداران پر و پا قرص ” والاس و گرومیت” هستم و کارهای “نیک پارک ” را تحسین می کنم و دیدن فیلم خودم در یک لیست و درکنار یکی از فیلمهای “نیک پارک” برایم باورنکردنیست. ” قهوه فرانسوی French Roast ” هم فوق العاده است. طراحی بی نظیری دارد و من بخصوص عاشق صحنه انعکاس تصاویر در آینه ها هستم. نظرم در مورد “بانو و عزرائیل The Lady and the Reaper ” هم تحسین آمیز است. این فیلم هم بر اساس آنچه که از آن دیده ام طراحی فوق العاده ای دارد، اگرچه که فعلا تنها تریلر های آن را دیده ام.

مترجم : مهبد بذرافشان

منبع : http://www.awn.com

سایت “ورایتی” در دو مطلب مجزا به دو فیلم انیمیشنی در دست تهیه می پردازد. یکی با نگاهی به دنیای موسیقی و دیگری با نگاهی به زندگی ابر قهرمانها. شما را به خواندن ترجمه کامل نخستین مطلب و خلاصه ای از مطلب دوم دعوت می کنم:

استودیوی دیزنی و کارگردان معروف “ رابرت زمه کیس” تصمیم دارند تا فیلم انیمیشن “زیردریایی زرد/Yellow submarine ” ، محصول سال ۱۹۶۸ را با مدد تکنولوژی موشن کپچر دوباره سازی کنند. “زیر دریایی زرد” نام ترانه ی معروفی از گروه “بیتلز-The Beatles” است و فیلم نیز با وام گرفتن این نام، به روایتی متفاوت از آثار این گروه معروف موسیقی می پرداخت. گفته می شود که دیزنی بر اساس یک قرارداد پیچیده تجاری ، امتیاز استفاده از ۱۶ ترانه ی اوریجینال از گروه “بیتلز” را خریداری کرده و این ترانه ها را جهت استفاده در فیلم، در اختیار “زمه کیس” قرار داده است. طرفین قرارداد امیدوارند که فیلم برای نمایش در سال ۲۰۱۲ و همزمان با المپیک تابستانی لندن آماده شود. رابرت زمه کیس در این فیلم تکنولوژی تصویر برداری ۳D را بر موج دوباره ی علاقه ی عمومی به گروه ” بیتلز” سوار خواهد کرد و امیدوار است از این طریق بتواند هم طرفداران بی شمار “بیتلها” و هم مشتاقان تکنولوژی ۳D  را راضی به خانه بفرستد. بازیگرانی که به کمک تکنولوژی موشن کپچر بر پرده سینما بازی خواهند کرد، در واقع وظیفه ی جان بخشی به کاراکترهای چهار خواننده ی گروه “بیتلز” ، یعنی “پال مک کارتنی”،” جان لنن” ، ” جرج هریسن” و ” رینگو استار” را بر عهده دارند.

داستان فیلم ” زیردریایی زرد” ( فیلم اوریجینال محصول ۱۹۶۸) در “پپرلندPepperland ” که یک شهر/بهشت زیر دریایی است می گذرد. پپرلند توسط گروه موسیقی بنام Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band *محافظت می شود. طی یک حمله غافلگیرانه، شهر به تسخیر موجوداتی متنفر از موسیقی که بنام Blue Meanies شناخته میشوند در میاید.Blue Meanies ، گروه موسیقی محافظ ” پپرلند” را در یک حباب نفوذ ناپذیر حبس می کنند . سرانجام “پپرلند” توسط تیم چهارنفره ی بیتلها که در یک زیردریایی زرد ، از بندر لیورپول به کمک می شتابند نجات میابد. نکته اصلی که در فیلم جدید باید توسط ” رابرت زمه کیس ” انجام شود، استفاده ی هوشمندانه و زیر پوستی از ترانه های معروف بیتلها است. تعدادی از این ترانه ها که در فیلم استفاده خواهند شد عبارتند از :

“All Together Now,” “Baby You’re a Rich Man,” “All You Need Is Love,” “When I’m 64,” “Lucy in the Sky with Diamonds” و بالاخره “Sgt. Peppers Lonely Hearts Club Band.”!

عقد قرار داد ساخت نسخه جدید” زیردریایی زرد”، ماهها بطول انجامید و دهها وکیل و مسئولین امورمالی بر آن نظارت داشتند . در این قرارداد قید شده است که کمپانی دیزنی حق خواهد داشت علاوه بر ساخت فیلم، نسخه نمایشی ویژه برادوی، قطعات نمایشی و سرگرم کننده کوتاه و محصولات تجاری جانبی نیز با استفاده از تم فیلم و ترانه های ” بیتلز” به بازار ارائه دهد. قرار داد دیزنی برای ساخت این فیلم، دومین قرارداد بزرگ موزیکال از این دست در سال جاری است. پیش از این ، کمپانی سونی مبلغ حیرت آور ۶۰ میلیون دلار را برای استفاده از صحنه های تمرین مایکل جکسون برای آخرین کنسرتش در یک فیلم سینمایی پرداخته است.

* Sgt. Pepper’s Lonely Hearts Club Band نام هشتمین آلبوم رسمی گروه “بیتلز” است که از جمله نخستین تجربه ها در زمینه موسیقی راک روانکاوانه psychedelic rock به شمار می آید.

خبر انیمیشنی دیگری که در سایت ورایتی منتشر شده است، خبر حضور براد پیت، جونا هیل و ویل فرل بعنوان صداپیشگان فیلم جدید استودیوی دریم ورکز است. فیلم تازه ی دریم ورکز که Oobermind نام دارد به کارگردانی “تام مک گرث “ و تهیه کنندگی “لارا بری” و “دنیس نولان” ساخته میشود و برای نمایش در سال ۲۰۱۰ آماده خواهد شد. این فیلم که قبلا Mastermind نام داشت،همان تم آشنای فیلمهای قهرمانانه ای چون Incredibles را دنبال می کند: زمانیکه ” اوبرمایند”، ابرقهرمان مشهور، رقیب خبیث قدیمیش را شکست می دهد، بنظر میرسد که دنیا به کام او باشد. اما در حقیقت اینطور نیست! “اوبرمایند” به دام افسردگی سقوط می کند!!! چراکه دنیای بدون هماورد و رقیب برای او، دنیایی بیهوده و کسالت بار است!

مترجم: مهبد بذرافشان

منبع: http://www.variety.com

سفید برفی،سیندرلا، زیبای خفته، آریل( پری دریایی) ، پوکوهانتاس، ازمرالدا(گوژپشت نوتردام)، بل( دیو و دلبر)،مولان، لیلو( لیلو و استیچ) و بالاخره جیزل( طلسم شده)…. از تعداد شخصیت های مونث و اصلی فیلمهای دیزنی حیرت نمی کنید؟ به نظر میرسد که تعداد قابل توجهی از شخصیت های اثر گذار و به یاد ماندنی فیلمهای دیزنی از جنس لطیف باشند. تصور نمی کنم که استودیوی دیزنی در زمان خلق این فیلمها و شخصیتها فقط نیمی از مخاطب بالقوه ، یعنی مخاطبین مونث را در نظر داشته. میزان استقبال از این فیلمها هم چنین منطقی را تایید نمیکند. پس به راحتی میتوان نتیجه گرفت که شخصیت های مونث فیلمهای دیزنی چنان شخصیت پردازی قوی و حساب شده ای داشته اند که جنسیت آنها مانعی در ایجاد ارتباط آنها با تماشاگران به حساب نمی آمده است. بگذارید نگاهی اجمالی بیندازیم به ساخت و ساز شخصیتی این خانم های جذاب و یه یاد ماندنی…..

حداقل تا قبل از فیلم پری دریایی کوچک ، چیزی به اسم پردازش شخصیت در کاراکتر های مونث دیزنی وجود ندارد!!! از سفید برفی شروع میکنیم . این عروسک دست و پا چلفتی به نظر میرسد که هیچ هنری به جز مهربانی بی حد و حصرش ندارد! که تازه همین مهربانیش هم درقالبی بهتر از آشپزی و دوخت و دوز و تر و خشک کردن هفت کوتوله نمود پیدا نمیکند! سفید برفی هیچ بارقه ای از عقل و درایت از خودش نشان نمیدهد. در برابررفتارهای نامادری خبیث و جنایتکار با آن قیافه و هیبت تابلو کاملا کور است. علیرغم توصیه های مکرر هفت کوتوله نسبت به اینکه ( به هیچ غریبه ای اعتماد نکن)، واکنشی بهتر از یک کودک دوساله نشان نمیدهد و در برابر وسوسه گاز زدن به سیب سرخی که عجوزه بد هیبت به او تعارف میکند کاملا خلع سلاح میشود. از همه بدتر وقتی هم که چشمش را به روی شاهزاده خوشتیپ باز میکند،بدون معطلی برترک اسب شاهزاده مینشیند و با جناب ایشان راهی میشود. و تمام مدت هم آن لبخند معصومانه و ساده لوحانه را بر لب دارد!!! شما هرچه میخواهید بگویید اما به نظر من تنها جذابیت سفید برفی در اولین بودنش است و هنر انیماتورهایش . وگرنه در کدام قسمت از کنش ها و واکنشهای سفید برفی شما میتوانید چیزی که حاکی از یک شخصیت پردازی قوی و قابل قبول باشد را پیدا کنید؟

در مورد سیندرلا داستان کمی فرق میکند. سیندرلا حداقل به خباثت و بدجنسی نا مادری و خواهرهایش آگاه است. اما او هم بعنوان یک انسان هیچ واکنشی بیشتر از گریه های سوزناک یا زدن زیر آواز در حین شستن زمین از خودش نشان نمیدهد. انگار که برای او شستن زمین و پخت و پز وتن دادن به دستورات احمقانه خواهر هایش یک امر عادی و اجتناب ناپذیر است. سیندرلا هم مثل سفید برفی از یک بیماری عجیب رنج میبرد و آنهم مهربانی آزار دهنده اش است. حتی حیواناتی که دوستان او به شمار می آیند عقل و منطقی بیشتر از سیندرلا دارند. آنها هستند که برای او لباس میدوزند، به او کمک میکنند تا از زندان خانگی آزاد شود، شر لوسیفر، گربه بدجنس (و بسیار دوست داشتنی) را از سر او کم میکنند. و از آنجایی که سیندرلا فقط کمی بیشتر از یک مترسک از خودش اراده و تصمیم نشان میدهد، واضح است که برای کمک به او چاره ای به جز متوسل شدن به فرشته مهربان و معجزه نیست. در مقایسه با او که مثلا محور و شخصیت اصلی داستان است، تک تک شخصیت های دیگر داستان اعم از بدجنس و مهربان، به مراتب قابل تحمل تر و صاحب هویت تر هستند.

در مورد زیبای خفته اجازه بدهید اصلا صحبت نکنیم، چرا که در نیمی از فیلم ، او به جبر داستان در خواب به سر میبرد و هر جای داستان هم که در خواب نیست، در حال رقصیدن است! درواقع قهرمانان اصلی در این داستان سه پری مهربان هستند و هپزیبا، فرشته کینه توز و شیطان صفت.اما علیرغم تمام این کاستی ها ، تماشاچیان از دیدن این شخصیتهای ناقص و منفعل بر پرده سینما آزرده نمیشدند و برعکس بسیار هم به آنان دل می بستند. دلیلش هم حس هم ذات پنداری و ترحم تماشاچی نسبت به شخصیتی است که زیبا و نیک سیرت است و مورد ظلم و ستم واقع میشود. این فورمول تقریبا همیشه در تاریخ سینما جواب داده است.

استودیوی دیزنی ظاهرا این سیستم شخصیت پردازی منفعلانه و عروسک گونه را بسیار مناسب و بی دردسر میدیده. چراکه تا اواخر دهه هشتاد، یعنی چیزی حدود چهل سال این روند را ادامه میدهد تا زمانی که شخصیت آریل ، پری دریایی ، خلق میشود. آریل تحولی اساسی در پردازش شخصیت در پرنسس های دیزنی ایجاد می کند. او نخستین قهرمان مونث دیزنی است که تصمیم گیرنده است . انتخاب میکند و مسئولیت انتخابش را هم بر عهده میگیرد. آریل در واقع چندان هم شخصیت مثبتی ندارد. بازیگوش و بو الهوس است. نیاز دارد که مرتبا درست و غلط را به او گوشزد کنند. از مهربانی دل آزار قهرمانان مونث قبلی چندان بهره ای نبرده و در واقع بخاطر عشق نامعقولش به شاهزاده اهل خشکی، به پدر،خانواده و دوستانش پشت میکند و با اراده و تصمیم هزینه خطایش را هم می پردازد. همین گزینه هاست که آریل را صاحب شخصیت و هویت میکند. من اما امتیاز این شخصیت پردازی قوی را نه به دیزنی، که به خالق اصلی اثر یعنی هانس کریستین اندرسن میدهم. بعد از آریل قرمانان زن دیزنی مرتبا رو به بلوغ شخصیتی میروند. آنها لزوما مثبت نیستند اما اصولا دیگر فاقد آن حالت های پری گونه، ماورایی و معصومانه شخصیت های اولیه دیزنی هستند. از ازمرالدای گوژپشت نوتردام بگیرید( امتیاز این شخصیت هم نه به دیزنی که به ویکتورهوگوتعلق میگیرد) تا بل در دیو و دلبر و یا مولان. بل و مولان اوج شخصیت پردازی کاراکتر های مونث دیزنی هستند. آنها کاملا از قالب قهرمان پری گونه خارج شده اند و به یک قهرمان قدرتمند بشری تبدیل میشوند. هردوی آنها آگاه و بالغ هستند. تصمیم گیرنده اند، خطر میکنند و هردو بخاطر پدرشان دست به فداکاری میزنند. عشقشان قضا و قدری نیست. سرنوشتشان را خودشان رقم میزنند و کمتر از نیرو های ماورایی و معجزات کمک می طلبند. در دیو و دلبر معجزه نهایی و شکسته شدن طلسم در واقع به کمک بل نمی آید. بلکه بل با فداکاری هایش و تصمیم گیری های آگاهانه اش مقدمات شکسته شدن طلسم دیو و تبدیل او به شاهزاده را فراهم می آورد. به این دو شخصیت، پوکوهانتاس و لیلو یا حتی خانم باورنکردنی miss incredibles را هم اضافه کنید که هرکدام در نوع خود جایگاه منحصر به فرد و فعالانه ای در داستانشان دارند و حتی شخصیت مرد داستان به نوعی متکی به آنها و در سایه آنهاست. این روزها اما با کمرنگ تر شدن نقش زنان در فیلمهای اخیر دیزنی ( بعنوان شخصیت اول) نمیتوانیم حدس بزنیم که در فیلمهای بعدی دیزنی چه اتفاقی برای شخصیت های مونث رخ خواهد داد. (طلسم شده) را هنوز ندیده ام و در نتیجه نمیتوانم در مورد جیزل اظهار نظر کنم . چیز خاصی هم از شاهزاده خانم و قورباغه هنوز منتشر نشده است. اما فعلا به نظر نمیرسد که بازگشت مجدد به شخصیت های کوکی کلاسیک فعلا در دستور کار دیزنی باشد.

مهبد بذرافشان