” ساتوشی کن” درگذشت
۰۶٫۰۳٫۸۹ - ۰۷:۰۸ب.ظ
“ساتوشی کن Satoshi Kon ” ، کارگردان، انیماتور و طراح انیمه ی ژاپنی در سن ۴۷ سالگی در توکیو درگذشت. او در هنگام مرگ در حال کارگردانی آخرین فیلمش ” ماشین رویا The Dream Machine بود. ” ساتوشی کن ” یکی از کارگردانان مشهور و شناخته شده ی فیلمهای انیمه در سطح بین المللی بود و بسیاری از منتقدان و صاحب نظران فیلمهای او را در شمار بهترین نمونه های انیمه ی ژاپنی می دانند. او کارش را بعنوان یک طراح ” مانگا” در نشریه ی Young Magazine شروع کرد و سپس بعنوان طراح هنری و همچنین انیماتور کلیدی در فیلم “Roujin z ” آغاز به کار کرد. او نخستین فیلم خود بنام Perfect Blue را در سال ۱۹۹۸ کارگردانی کرد و پس از آن فیلمهای :
Millennium Actress ، Tokyo Godfathers و Paprika را کارگردانی کرد. آثار او الهام بخش هنرمندان بسیاری از جمله “ دارن آرنوفسکی Darren Aronofsky ” بودند. آرنوفسکی برای صحنه ی حمام در فیلم مشهورش یعنی “ مرثیه ای برای یک رویا” ، امتیاز استفاده و بازسازی صحنه هایی از فیلم Perfect Blue را خریداری کرد. منتقدین نیز اخیرا به مشابهت هایی مابین فیلم “Inception ” (کریستوفر نولان) و پاپریکای ساتوشی کن اشاره کرده بودند.
فیلم نگاری:
- Perfect Blue -1998
- Millennium Actress -2001
- Tokyo Godfathers -2003
- Paranoia Agent -2004
- Paprika -2006
- Good Morning (part of Ani*Kuri15) -2008
- The Dream Machine -2011
خیلی حیف شد… استعداد بی نظیری بود… کارنامه ای چنین پربار و مرگی در ۴۷ سالگی… حقیقتاً حیف بود
چه حیف! چرا انقدر جوون؟!
سلام
ضمن تشکر از این پست .
در نشریه “دنیای تصویر” علی معم چند خطی در مورد سریال های این چند وقت اخیر و کلا ژانر حاکم بر سینمای ایران نوشته بود که اینجا میذارم . البته شاید همه خونده باشن ولی خوب …
غمباد گرفتهها از یک سو‚ پیژامهپوشهای خندان از سویی دیگر
قربانشان بروم این سینما و سینمایمان را. هر کدام یک وظیفهای اصیل را به دوش گرفته و به مقصد نادانی میرسانند. از یکسو تلویزیونمان راه به راه‚ شب به شب و پشت به پشت سریالهای سوزناک و تلخ و تیره و غمبادگرفته از روابط و مناسبات خانوادگی پخش میفرماید و همین نصفه و نیمه امید و شادابی اجتماعی را هم در بینندگان محترم به گور میبرد. از سوی دیگر سینمایمان با کلی پیژامه و آفتابه و لات و لوت و قرتی و ژلزده و مکش مرگ ما، در کار رودهبر کردن خلایق معصوم در سطحیترین شکل ممکن است. آن یکی تعهد به حفظ تماشاگر و آمارش را در رقابت با یک شبکه فکسنی فارسی به رخ میکشد و اصلاً نمیپرسد در این رضایت ابلهانه چه بر سر روان و روح جامعه میآورد و این یکی کت و شلوار را درآورده تا با زیرشلواری رابطهی عمیق خود را با مخاطبان از دست ندهد و چراغ سینما را روشن نگه دارد. مبارکشان باشد!
مهبد بذرافشان پاسخ در تاريخ شهریور ۴م, ۱۳۸۹ ۸:۱۰ ق.ظ:
ممنون، جالب بود…مبارکشان باشد!!!
باسلام ضمن تشکر، کارهای Satoshi Kon را دیده بودم شنیده بودم در The Dreaming Machine سال گذشته ، در تیم تولید وکارگردانی این مجموعه بوده،شخصا کار Rôjin Z رو که ساتوشی طراحی کلیدی بود رو خیلی دوست داشتم،ویا Perfect Blue که طراحی شخصیت های این داستان با ساتوشی بود ، یادش گرامی، حالا کی براش مراسم می گیرن:)
سلام
من یه پست راجع به انیمه “۵ سانتی متر در ثانیه” نوشتم… خوشحال میشم مطالع اش کنی و ایراداتم رو بگیرید
مهبد بذرافشان پاسخ در تاريخ شهریور ۵م, ۱۳۸۹ ۲:۴۱ ب.ظ:
آقا شما خودت استاد هستید، از خوندن مطالب وبلاگت همیشه لذت می برم و این مطلب هم مطابق روال معمول خواندنی و کامل بود. من این انیمه رو ندیدم هنوز، اگرچه وصفش را زیاد شنیدم و حالا بیشتر مشتاق دیدنش شدم. ضمنا از لطفی که به من و ” انیمیشن امروز” داری هم بسیار بسیار ممنونم.
واقعا صد افسوس… یکی از ناراخت کننده ترین خبرهایی بود که امسال شنیدم. هزاران بار حیف…
روحش شاد