دو روش عمده برای متحرک سازی یک “چرخه ی راه رفتن” وجود دارد : شما میتوانید چرخه را یا  ” درجا- in place “  و یا درطول صفحه ، متحرک سازی کنید. به کلیپ زیر برای متحرک سازی “in place“  توجه کنید :

یک مزیت عمده برای متحرک سازی چرخه ی راه رفتن  بصورت in place وجود دارد: در این روش شما مجبور نیستید هر بار و در هر فریم کاراکتر را اندکی جابجا کنید.  کافیست ابتدا تمام تصاویر را در یک نقطه ی ثابت طراحی کنید و سپس کل مجموعه را بصورت یک واحد مستقل در طول کادر جابجا کنید. بدین ترتیب در وقت و کاغذ صرفه جویی خواهید کرد. اما این روش معایبی نیز در بر دارد. عمده ترین معایب متحرک سازی in place از این قرارند:

۱-انجام این روش گاهی می تواند گیج گننده باشد.

۲- منحنی های حرکتی کاراکتر، زمانی که کل مجموعه را در طول صفحه جابجا می کنیم، ممکن است بخوبی شکل نگیرند

۳- حرکت کاراکتر در طول صفحه ممکن است بخوبی بر بک گراند منطبق نشود.

حالا قصد داریم به شما نشان دهیم که چگونه میتوان چرخه ی حرکتی را از ابتدا در طول صفحه متحرک سازی کرد. اگر شما بتوانید با این روش بخوبی ارتباط برقرار کنید، پس از مدتی متوجه خواهید شد که این روش حتی میتواند راحت تر از روش in place باشد. به تصویر زیر توجه کنید:

این تصویر ، فریم های کلیدی یک چرخه ی راه رفتن در طول صفحه را به شما نشان می دهد. همانطوری که قبلا هم اشاره شد، مهمترین فیگور، حالت Contact است. می توانید از این تصویر بعنوان یک راهنمای کلی استفاده کنید. حالا به مراحل مختلف این نوع متحرک سازی می پردازیم:

۱- مسیر حرکت ( Guideline ) : بر روی یک صفحه ی کاغذ سفید، در قسمت پایینی صفحه، دو خط موازی افقی را رسم کنید .

این دو خط، خطوطی هستند که گامهای کاراکتر بر روی آنها قرار می گیرندو مسیر حرکت کاراکتر را مشخص می کنند. بدون این دو خط، بخصوص اگر شما تازه کار باشید، همیشه این احتمال وجود دارد که کاراکتر شما بر روی صفحه بطور نامتوازنی بالا یا پایین برود.

۲- نخستین فیگور Contact را طراحی کنید:

یک صفحه کاغذ دیگر بر روی کاغذ قبلی قرار دهید و نخستین فریم از حرکت کاراکتر را در حالت Contact طراحی کنید.

پاشنه ی پای چپ را بر روی خط بالایی و انگشتان پای راست را بر روی خط پایینی قرار دهید. این فریم را فریم شماره ی ۱ نامگذاری کنید و از آنجاییکه این فیگور در حالت Contact طراحی شده است، میتوانید یک حرف C کوچک نیز در گوشه ی سمت راست بالای صفحه بنویسید.

۳-دومین فیگور Contact را طراحی کنید و این فریم را فریم شماره ۷ نامگذاری کنید:

کاغذ دیگری را بر روی کاغذ دوم قرار دهید و دومین فیگور Contact را طراحی کنید. این فریم را با عدد ۷ شماره گذاری کنید و در کنار آن حرف C را نیز یادداشت کنید. توجه داشته باشید که دومین فیگور Contact در حدود نیم ثانیه پس از نخستین فیگور Contact دیده می شود. نحوه ی قرار گیری پاها در این فریم بدین ترتیب است که پای جلو در فریم Cntact شماره ی ۱، حالا تبدیل به پای عقب در فریم شماره ۷شده و پای عقب در فریم قبلی ، اکنون در جلو قرار دارد. اکنون می توانید ببینید که پای راست در فریم شماره ۱ که در حال بلند شدن از زمین بود، اکنون در فریم شماره ۷ دوباره با زمین برخورد کرده و پای چپ در فریم شماره ۱ که تازه به زمین برخورد کرده بود، اکنون آماده برای بلند شدن از زمین است. به تصویر زیر نگاه کنید:

همانطور که می بینید، پای راست در فریم C7 اکنون به زمین برخورد کرده است و تمام بدن نیز به سمت جلو متمایل شده است. پای چپ نیز کمی به جلو خم شده است و آماده ی جدا شدن از زمین است. فرم کلی بدن در فریم ۷ خیلی شبیه به فرم بدن در فریم شماره ۱ است. تفاوتها در حالت پاها، دستها و فرم باسن دیده می شوند که تقریبا در تمام موارد، برعکس آن چیزی هستند که در فریم شماره ۱ دیده می شوند. حالا میتوانید با ورق زدن سریع این دو فریم، از صحت طراحیتان مطمئن شوید. دو تصویر نباید بزرگتر یا کوچکتر از یکدیگر به نظر بیایند، بعلاوه شیب هر دو بدن باید زاویه یکسانی نسبت به زمین داشته باشد. در غیر اینصورت راه رفتم کاراکتر شما بیشتر شبیه به لنگیدن خواهد بود. پس از پایان طراحی این دو فریم، شما میتوانید طراحی فریم های کلیدی مابین آنها را آغاز کنید. به تصویر زیر نگاه کنید تا بطور اجمالی دریابید که فریمهای کلیدی و میانی به چه صورت دیده می شوند:

در این تصویر شما میتوانید فریمهای کلیدی اصلی را ببینید: Contact ، Recoil و High Point . به ترتیب و محل قرار گرفتن این کلیدها دقت کنید. بعنوان مثال اگر فریم شماره ی ۲ را زیادی بالا طراحی کنید، قرار دادن فریم شماره ۵ در مکان و ارتفاع صحیح چندان آسان نخواهد بود و کاراکتر شما به دلیل اینکه در راه رفتن از فراز و نشیب کافی برخوردار نیست، طبیعی جلوه نخواهد کرد و چنین بنظر خواهد آمد که کاراکتر در راه رفتن دچار محدودیت است. به تصور زیر نگاه کنید تا دقیقا متوجه منظور شوید:

برعکس این موضوع نیز صادق است. اگر فریم دوم ( Recoil) را زیادی پایین طراحی کنید، فاصله طولی آن با فریمهای بعدی بسیار زیاد خواهد شد و حرکتی بسیار اغراق آمیز با جهشهای بلند به تصویر کشیده خواهد شد:

روندی که باید در ذهن داشته باشید بدین ترتیب است که پس از نخستین Contact ، کاراکتر پایین میرود تا به حالت Recoil برسد، پس از ان بالا می رود تا به حالت High Point برسد و نهایتا دوباره پایین می آید تا به دومین Contact برسد و این چرخه مجددا تکرار می شود :

( ادامه دارد)

مترجم: مهبد بذرافشان

منبع: http://www.angryanimator.com