در جریان تولید فیلم “داستان اسباب بازی ۱“، و علیرغم تمام مشکلات موجود، استودیوی پیکسار تصمیم داشت تا بخش تولید فیلمهایی تبلیغاتی خود را همچنان فعال نگاه دارد. از آنجاییکه هنوز مشخص نبود که میزان موفقیت نخستین فیلم بلند سه بعدی استودیوی پیکسار تا چه حد خواهد بود، اد کتمول عقیده  داشت که بهتر است با فعال نگاه داشتن بخش تولیدات تبلیغاتی، کمکی به امور مالی استودیو بشود. در همین ایام بود که جان پینکاوا بعنوان مدیر بخش تولیدات تبلیغاتی استودیو استخدام شد. جان پینکاوا یکی از بزرگترین طرفداران فیلمهای کوتاه استودیوی پیکسار بود و یکی از بزرگترین اهداف و آرزوهایش این بود که بتواند فیلم کوتاهی را در استودیوی پیکسار بسازد. به همین دلیل او تقریبا بلافاصله پس از ورود به پیکسار به مدیران ارشد استودیو گفت که آنها میتوانند در فاصله ی بین تولید دو فیلم بلند، یک فیلم کوتاه نیز در بخش تولیدات تبلیغاتی بسازند. در واقع اگر مدیران استودیو با تولید مجدد فیلمهای کوتاه- که با آغاز تولید “داستان اسباب بازی” متوقف شده بود- موافقت می کردند، این را صرفا می شد یک رویکرد و دیدگاه هنرمندانه به شمار آورد وگرنه تقریبا همه در استودیو میدانستند که تولید فیلمهای کوتاه هیچگونه سود اقتصادی در پی نخواهد داشت. با تولید موفقیت آمیزدومین فیلم بلند استودیو، اینطور به نظر می آمد که میتوان به راحتی از تولید فیلمهای کوتاه صرف نظر کرد. اما اد کتمول اکنون تاکید و اصرار بیشتری بر تولید فیلمهای کوتاه داشت. به عقیده او تولید فیلمهای کوتاه ارتباط استودیوی پیکسار با دنیای بزرگ انیمیشن را مستحکم تر و جدی تر می کردند. پیکسار اکنون در دنیای انیمیشن نام شناخته شده ای بود، اما فیلمهای کوتاه میتوانستند راهگشای حضور پیکسار در جشنواره  های متعددی ( از جمله جشنواره ی انسی ) باشند و هنر و امکانات این استودیو را بیشتر معرفی کنند. بعلاوه تولید فیلمهای کوتاه به استودیوی پیکسار این امکان را می داد که بدون به خطر انداختن سرمایه ای کلان، تکنولوژی های تازه و ایده های جدید را تجربه کند و گامهای بلندی رو به جلو بردارد.

بالاخره جان پینکاوا فرصتی که همیشه در جستجویش بود را بدست آورد. او به سمت کارگردانی نخستین فیلم کوتاه از نسل دوم فیلم های کوتاه استودیوی پیکسار برگزیده شد. تنها نکته ی نگران کننده ی ماجرا این بود که شخصیت اصلی داستان یک “انسان” بود! این موضوع کمی جان پینکاوا را کمی متزلزل کرده بود. او پیش از این دهها داستان مختلف را به استودیو پیشنهاد داده بود، اما هیچیک از این داستانها بر اساس یک شخصیت انسانی پایه گذاری نشده بودند. علیرغم تمام این مسائل، پینکاوا هنوز بهترین گزینه برای کارگردانی فیلم کوتاه تازه ی استودیو به شمار می آمد. او که از بچگی بطور جدی هنر انیمیشن را پیگیری کرده بود، در سال ۱۹۷۹ موفق شده بود با ساخت یک انیمیشن کوتاه جایزه ی نخست رقابت بین فیلمسازان جوان را از آن خود کند. فیلم انیمیشنی که او ساخته بود بعدها در تلوزیون بی بی سی نیز به نمایش در آمد. نکته ی دیگری که پینکاوا را فرد مناسبی برای تولید یک فیلم کوتاه در استودیوی پیکسار می ساخت، علاقه و گرایش او به کامپیوتر و برنامه نویسی بود. او در دانشگاه در رشته ی  کامپیوتر تحصیل کرده بود و موفق به اخذ دکترا در همین زمینه شده بود. همین دانش و آگاهی او در زمینه کامپیوتر و برنامه های کامپیوتری بود که او را قادر ساخت تا وارد چالش بزرگی شود که عبارت بود از ساخت انیمیشن ” Geri’s Game “.

پینکاوا چند سناریوی مختلف برای ساخت این فیلم در نظر داشت. یکی از این سناریو ها داستان پیرمردی را روایت می کرد که با آسانسور آپارتمانش بازی می کند. داستان دوم در مورد پیرمردی بود که با یک اردک پرخور که قصد دارد نهار او را بدزدد درگیر می شود و بالاخره سومین سناریو در مورد پیرمردی بود که با خودش شطرنج بازی می کند. پینکاوا ایده ی داستان سوم را از پدر بزرگ خودش گرفته بود که عادت داشت با  خودش شطرنج بازی کند. نکته ی جالب توجه در این سناریو نشان دادن یک شخصیت واحد در دو نقش متفاوت بود. طراحی شخصیت پیرمرد با الهام از کارهای انیماتور معروف چک، یری ترنکا Jiří Trnka انجام شد. یری ترنکا که در سال ۱۹۶۳ در جمهوری چک متولد شد، با فیلمهای  عروسکی ، طراحیها و کتابهای کودکی که تصویر گری کرده است ، الهام بخش بسیاری از طراحان و انیماتورها در سراسر جهان بوده است. پینکاوا علاوه بر آثار ترنکا، برای خلق شخصیت پیرمردبه بررسی آثار هنرمندانی چون رودن، دگا و دومیه نیز پرداخت. در همین زمان دو تحول عمده ی تکنولوژیک نیز به کمک خلق داستان ” Geri’s Game ” آمد. نخستین نوآوری عبارت بود از تکنولوژی جدیدی که سازندگان کاراکتر پیرمرد را قادر می ساخت تا به پوست او حالت پلاستیکی  و شل و آویزانی که مشخصه ی پوست افراد مسن است را بدهند و همزمان حالت کاریکاتوری و کارتونی شخصیت نیز حفظ شود. وظیفه ی نوشتن این برنامه و خلق این تکنولوژی تازه بر عهده ی تونی دورز Tony DeRose گذاشته شد. او کسی بود که ادکتمول او را بعنوان ” بزرگترین سازنده ی بافت و سطوح در دنیا ” معرفی می کرد. این تکنولوژی تازه در مرحله بعد توسط کارگردان تکنیکی فیلم، پال آیچیل Paul Aichele، برای ساخت مدل سر پیرمرد به کار گرفته شد.حالا صورت پیرمرد بقدری انعطاف پذیر بود که انیماتورها قادر بودند صدها حالت و احساس مختلف را بدون هیچ مشکل خاصی به چهره ی پیرمرد بدهند.عملکرد این تکنیک تازه بقدری خوب بود که آنرا از نیمه های تولید دومین فیلم بلند استودیوی پیکسار ” زندگی یک حشره ” در تولید این فیلم بکار گرفتند. دومین نوآوری کامپیوتری که در ساخت و ساز  این فیلم بکار گرفته شد ، تکنولوژی بود که به انیماتورها اجازه می داد تا چین و چروکهای لباس پیرمرد را به راحتی متحرک سازی کنند. نحوه ی کار برنامه ای که به کمک آن ، این کار انجام می شد عبارت بود از مشابه سازی مدلی واقعی از چین خوردگیهای پارچه در هنگام حرکات مختلف بدن. ساخت و ساز ، برنامه نویسی و تکمیل این برنامه حدود یکسال به طول انجامید اما نتیجه کار عالی بود. حالا دیگر انیماتورها مجبورنبودند چینهای کت پیرمرد را یکی بعد از دیگری و تک به تک متحرک سازی کنند.

Geri’s Game در سال ۱۹۹۷ نمایش داده شد. فیلم با استقبال بسیار خوبی هم از دید عامه مردم و هم از دید منتقدین روبرو شد و موفق به دریافت اسکار بهترین فیلم انیمیشن کوتاه نیز شد.براد برد Brad Bird چنان مجذوب امکانات و تواناییهای این انیمیشن سه بعدی شده بود که به ناچار در دیدگاهش نسبت به ساخت قیلمی با محوریت انسانها در محیط سه بعدی تجدید نظر کرد و چند سال بعد کارگردانی نخستین فیلم بلند پیکسار با شخصیت های انسانی ( شگفت انگیزان) را بر عهده گرفت.

ترجمه و گردآوری : مهبد بذرافشان