-آقایون، کارگردان جدیدمون را بهتون معرفی می کنم، اون همین هفته پیش از مدرسه ی فیلمسازی فارغ التحصیل شده!

فلوید نورمن از شناخته شده ترین انیماتورهای استودیوی دیزنی است که در ساخت فیلمهایی چون زیبای خفته، شمشیر در سنگ و کتاب جنگل مشارکت داشته است. او که پس از مرگ والت دیزنی در سال ۱۹۶۶ استودیوی دیزنی را ترک کرد، پس از چند سال و در دهه ی هفتاد مجددا به استودیو بازگشت. مقاله ای که در زیر می خوانید، حاصل تجربه جالبیست که او پس از بازگشتش به استودیو بدست آورده است. دیدگاهی است که خواندنش جالب است:

وقتیکه در دهه ی هفتاد من به استودیوی دیزنی بازگشتم،تجربه ی ناموفقی از اداره ی یک فروشگاه را پشت سر گذاشته بودم و بار دیگر جذابیتهای داشتن شغلی دائمی در پشت یک میز طراحی، من را وسوسه می کرد.بعلاوه در آن روزها حرف و حدیث های زیادی در این مورد شنیده می شد که موقعیت های شغلی فراوانی در انتظار هنرمندان جوانی است که می خواهند انیماتور شوند.من با خودم فکر می کردم که با داشتن سابقه ای ده ساله از کار در استودیوی دیزنی ، از حضور دوباره من در آن استودیو استقبال بعمل خواهد آمد، اما بزودی مشخص شد که من در اشتباه بودم. یک روز بعد از ظهر ، آرت ستیونس، انیماتور و کارگردان کهنه کار دیزنی، جلوی من را گرفت و گفت :” چرا در کلاسهای آموزش انیمیشن شرکت نمی کنی؟” من به “آرت” یادآوری کردم که آن کلاسها مخصوص “هنرمندان جوان” است و من به دلیل سن بالایم (۳۷ سال) نمی توانم در آنَ کلاسها شرکت کنم. درست در همین لحظه من متوجه نکته دردناکی شدم : من هنوز حتی چهل ساله هم نبودم، اما برای صنعت انیمیشن و شغل انیماتوری، یک فرد مسن محسوب می شدم. از آن روز به بعد من با دید دیگری به خودم و همکاران هم سن و سالم نگاه می کردم. اینطور بنظر می رسید که همه ی ما برچسب ( تاریخ مصرف گذشته ) خورده بودیم! بر خلاف اساتید و مردان پیشگامی که تنها یک نسل پیش از ما وارد استودیو شده بودند، گویی که ما بر اساس سن وسالمان قضاوت می شدیم و هرچه زودتر این مساله را در می یافتیم برایمان بهتر بود.مهم نیست که چقدر ماهر ، با استعداد یا با تجربه باشی، بالاخره روزی فرا می رسد که فردی جوانتر، بی تجربه تر اما مقرون به صرفه تر جای تورا خواهد گرفت. مدیران خواهند گفت:” این هم بخشی از تجارت است، تجارت…

بیایید تمام تقصیر را به گردن صنعت انیمیشن نیندازیم. حذف شدن مسن تر ها و جایگزینی جوانترها اکنون بصورت بخشی اصولی از فرهنگ تجاری امریکا در آمده است.مهمترین نکته این است که استفاده از نیروهای جوانتر، ارزانتر نیز تمام می شود و در دنیای سود محور امروزین، این نکته ایست که قابل چشم پوشی نیست. سالها پیش، زمانیکه ما برای نخستین بار به استودیوی دیزنی وارد شدیم، مردان و زنان مسنی را می دیدیم که در دفترهای خود، بخش های مهم و مدیریتی استودیو را اداره می کردند،آنها افراد با تجربه و دانایی بودند که دهه های متوالی را صرف تلاش و کوشش کرده بودند و اکنون در حال استفاده از نتیجه ی تلاششان بودند.ما با خودمان تصور می کردیم که اگر ما نیز سالها به سختی تلاش و کوشش کنیم میتوانیم روزی در جایگاه این اساتید قرار بگیریم، خوب…ما در اشتباه بودیم.

روزی ما از خواب بیدار شدیم و متوجه شدیم که مدیران جدید ما بسادگی میتوانند هم سن و سال بچه های ما باشند! جوانان مشتاق و ماهر و تحصیلکرده، جای مدیران باتجربه ای که زمانی استودیو را اداره می کردند را می گیرند.وقتیکه مدارک تحصیلی این جوانان را که اغلب از رشته های تجارت و بازرگانی دانشگاههایی چون استنفورد فارغ التحصیل شده اند را در نظر بگیریم، عدم تجربه مدیریتی آنها چندان به چشم نمی آید! اصولا چه کسی گفته که برای موفق شدن در یک تجارت باید همه چیز را در مورد آن بدانیم؟ بعلاوه، قابل انکار نیست که این جوانان تازه از گرد راه رسیده بسیار باهوشتر از ما قدیمی تر ها هستند، خودشان هم همین اعتقاد را دارند!

-این یارو پیره کیه؟

من دوستان زیادی دارم که این اواخر شغلشان را از دست داده اند یا در حال از دست دادن آن هستند.من درک می کنم که آنها گیج و متحیر هستند و نمی دانند واقعا چه اتفاقی برایشان رخ داده است و چه اتفاقاتی از این به بعد قرار است رخ بدهد.بسیاری از این افراد در مشاغلشان موفق بوده اند ، به سختی تلاش کرده اند ، سوابق کاری درخشانی دارندو دمو ریل هایشان حاکی از سالها تجربه است و حتی کمپانی ها نیز آنها را تحسین می کنند…اما با تمام اینها، گویی که صنعت انیمیشن دیگر جایی برای این افراد ندارد! در بهترین حالت آنها بازنشسته میشوند، خروجی محترمانه از دنیای انیمیشن!!!

قصد من از نوشتن این مقاله، صدور بیانیه بر علیه جوانان نیست. من این شانس را داشته ام که با بسیاری از این جوانان همکاری کنم و شخصا ورود بسیاری از آنان به صنعت انیمیشن را تبریک گفته ام.به هر حال آنها همانهایی هستند که صنعت انیمیشن را پس از ما زنده نگاه خواهند داشت. من فقط میخواهم حقایقی را به آنهایی که هنوز ترجیح میدهند چیزهایی را نبینند یادآوری کنم. به هر حال زمان در حال گذر است و روزی نوبت به جوانان امروز نیز می رسد که جایشان را به دیگران بدهند. شاید نسل بعدی افرادی که به استودیوهای انیمیشن وارد می شوند، جوانان زیر پانزده سال باشند!!!

مترجم: مهبد بذرافشان

منبع : http://jimhillmedia.com