در مراسم اختتامیه جشنواره انیمیشن ، کلیپی کوتاه به نمایش در آمد که در بخشی از آن کلیپ از تعدادی از افراد سرشناس و نسبتا سرشناس ایرانی و خارجی سئوال شد که محبوب ترین شخصیت کارتونی از نظر شما کیست؟ تقریبا ۹۰% پاسخها یکی بودند : پلنگ صورتی! پلنگ صورتی شاید معروفترین شخصیت کارتونی نباشد، اما او بدون تردید یکی از محبوب ترین شخصیتهای کارتونی از چهل سال پیش به اینسو است. وقتی که میبینم در میان انبوه عروسکهای اسپایدرمن، بتمن ، لاک پشتهای نینجا، سوپرمن، شرک و… که در اتاق پسربچه ی ۵ ساله ی خود من روی هم تلنبار شده اند، گاهی پوزه یا دم  صورتی رنگی هم خودنمایی می کند، کمی امیدوار می شوم که هنوزهم بلاهت معصومانه و یا خباثت کودکانه ی پلنگی که دوست ندارد حریم صورتی رنگش با هیچ رنگ دیگری ، حتی آبی، آلوده شود، ممکن است بتواند بر لشکر جرار عضله ها و نقابها و متروپولیس ها و گاتهام های بی گل و درخت و پرنده غلبه کند…

********************************************************

نخستین دفعه ای که شخصیت پلنگ صورتی به بینندگان معرفی شد، در سال ۱۹۶۳ و در عنوان بندی فیلمی به همین نام بود. در فیلم پلنگ صورتی ، ساخته ی بلیک ادواردز Blake Edwards ، و با بازی پیتر سلرز Peter Sellers ،  از پلنگ صورتی رنگ خبری نبود. “پلنگ صورتی” در فیلم در واقع نام یک قطعه الماس گرانبهاست که عده ای در صدد دزدیدن آن هستند. شاید طنز داستان در این باشد که یکی از شخصیت های اصلی فیلم پلنگ صورتی، نه خود “پلنگ صورتی” ، که جناب سربازرس جک کلوزو Jacques Clouseau ی معروف است که در سریالهای انیمیشنی پلنگ صورتی، داستانهایی مجزا و مستقل از پلنگ صورتی را به خودش اختصاص داده است ، اما به هر حال حضور کوتاه مدت پلنگ صورتی رنگ با آن قیافه ی متشخص و جنتلمنانه در عنوان بندی فیلم پلنگ صورتی، به حدی مورد توجه واقع شد که مسئولین استودیوی یونایتد آرتیستز United Artists را برآن داشت تا از فریز فرلنگ Friz Freleng ( که قطعه ی عنوان بندی فیلم را ساخته بود) بخواهند که دست به کار ساخت مجموعه ی انیمیشنی و تلوزیونی با محوریت شخصیت پلنگ صورتی بشود. نخستین قسمت از مجموعه ی پلنگ صورتی به نام  The Pink Phink در سال ۱۹۶۴ به نمایش در آمد و بزودی تبدیل به یکی از مشهورترین بخشهای این مجموعه نیز شد. تلوزیون ایران بارها و بارها نسخه ی رنگ و رو رفته ی این قسمت را نمایش داده است و همه میتوانند بخاطر بیاورند که چگونه پلنگ صورتی مرد بی نوای سیبیلویی را که می خواهد خانه اش را به رنگ آبی نقاشی کند، تا سر حد جنون آزار می دهد، چرا که  جناب پلنگ صورتی مصمم است که آن خانه را به رنگ صورتی در بیاورد! شخصیت آقای سیبیلوی این فیلم، که بعدها نیز بارها و بارها در انیمیشنهای پلنگ صورتی حضوریافت، در واقع کاریکاتوری بود از خود فریز فرلنگ . تم اصلی موسیقی انیمیشن پلنگ صورتی، مستقیما از موسیقی فیلم پلنگ صورتی، ساخته ی هنری منچینی Henry Mancini به عاریت گرفته شد و بزودی به اندازه ی خود شخصیت پلنگ صورتی محبوب و معروف شد و بصورت بخشی جدایی ناپذیر و شاید بتوان گفت بخشی از شخصیت پردازی پلنگ صورتی در آمد. The Pink Phink در همان سال ۱۹۶۴ موفق به دریافت اسکار بهترین فیلم کوتاه انیمشن شد و ستاره ی اقبال پلنگ صورتی درخششی طولانی مدت را آغاز کرد.

در سال ۱۹۶۶ مجموعه ی پلنگ صورتی برای نخستین بار از شبکه ی تلوزیونی NBC و تحت نام The Pink Panther Show به نمایش در آمد . در همان سال بود که شبکه ی NBC صدای خنده ی تماشاچیان را به صحنه های خنده دار پلنگ صورتی افزود و از صدا پیشه ی معروف؛ ماروین میلر Marvin Miller نیز دعوت کرد تا بعنوان راوی ماجرا در قسمتهایی از سریال صحبت کند. در ایران از صدای شادروان پرویز نارنجی ها بعنوان صدای راوی در سریال پلنگ صورتی استفاده شد. بخاطر می آورم که جمله ی معروف ” عجب احمقیه” که با صدای شادروان نارنجی ها در شرح بعضی حرکات پلنگ صورتی گفته می شد، تا مدتها ورد زبان ما بچه ها شده بود. از سال ۱۹۶۹ به بعد، انیمیشنهای پلنگ صورتی در دو نسخه جهت نمایش در تلوزیون و سینما کپی می شدند، بدین ترتیب که هر قسمت ابتدا در تلوزیون و سپس در سینما و قبل از نمایش یکی از فیلمهای بلند کمپانی یونایتد آرتیستز به نمایش در می آمد.  به مرور سریالهای انیمیشنی دیگری بصورت همزمان و بعنوان زیر مجموعه ای از سریال پلنگ صورتی به نمایش در آمدند. در ایران تنها دو نمونه از این سریالها خریداری و دوبله شدند : مورچه و مورچه خوار و  بازرس . اما در امریکا علاوه بر این دو مورد، مجموعه های دیگری چون : The Tijuana Toads ، Hoot Kloot و Misterjaw نیز در کنار پلنگ صورتی دیده می شدند. تا سال ۱۹۷۶ مجموعه پلنگ صورتی در قسمتهای نیم ساعته پخش می شد که شامل فیلهای پلنگ صورتی و سایر انیمیشنهایی چون بازرس و مورچه و موچه خوار می شد. در سال ۱۹۷۶ ، نمایش پلنگ صورتی تبدیل شد به یک برنامه ی هفتگی نود دقیقه ای که در آن علاوه بر بخشهای انیمیشنی، بخش زنده ای نیز وجود داشت  که در آن ، کمدین معروف آن روزگار لنی شولتز Lenny Schultz نیز به لطیفه گویی و مزه پرانی می پرداخت. اما این نسخه ی نود دقیقه ای با استقبال عمومی روبرو نشد و کمپانی یونایتد آرتیستز ترجیح داد که مجددا به همان شیوه ی نیم ساعته ی قدیمی روی بیاورد. در سال ۱۹۷۸ ، پس از ۹ سال پیاپی که مجموعه ی پلنگ صورتی در تلوزیون NBC نمایش داده می شد، امتیاز تولید و پخش این مجموعه به شبکه ی ABC واگذار شد. در شبکه ی ABC ، سی و دو قسمت جدید از مجموعه ی پلنگ صورتی تولید شد که شامل ۳۲ انیمیشن پلنگ صورتی و ۱۶ انیمیشن Crazylegs Crane میشد. کمپانی یونایتد آرتیستز بلافاصله تمام ۳۲ قسمت پلنگ صورتی را علاوه بر نمایش در تلوزیون، راهی پرده سینماها نیز کرد…

Crazylegs Crane : یکی از انیمیشنهایی که در کنار مجموعه ی پلنگ صورتی به نمایش در می آمد و به ماجراهای یک درنای زرد رنگ، پسرش و یک سنجاقک می پرداخت.

Hoot Kloot : انیمیشن دیگری که همراه با پلنگ صورتی نمایش داده می شد و ماجراهای یک کلانتر به نام آقای کلوت و اسبش را در غرب وحشی به تصویر می کشید

Misterjaws انیمیشن دیگری بود که در کنار پلنگ صورتی نمایش داده می شد و ماجراهای یک کوسه ی آبی رنگ را روایت می کرد که با لهجه ی آلمانی صحبت میکرد و عادت داشت از آب بیرون بپرد و فریاد بزند:HEEGotcha

و بالاخره مجموعه Tijuana Toads انیمیشن دیگری بود که همراه با پلنگ صورتی نمایش داده می شد و به ماجراهای دو وزغ به نامهای تورو و پانچو می پرداخت که در شهر تیجوانا در کشور مکزیک زندگی می کردند.

پایان قسمت اول

ترجمه و گرد آوری : مهبد بذرافشان

منبع: http://en.wikipedia.org

http://high-tech.com/panther

http://www.cartoonbrew.com