انیمیشن امروز

جشنواره ی پو یانمایی،اختتامیه، تماشاچیان بالغ و حواشی…

۱۲٫۱۵٫۸۷ - ۰۷:۲۸ب.ظ

۱-امشب مراسم اختتامیه ششمین جشنواره ی پویانمایی برگزار شد.مراسم بیش و کم شبیه به سالهای پیش بود، با اندک تفاوتهایی.مجری برنامه استاد گرامی جناب دکتر اکبر عالمی بودند که خواسته یا ناخواسته در قالب بیلی کریستال در حین اجرای مراسم اسکار فرو رفته بودند و مراسم مفرحی را اجرا کردند. تردیدی نیست که طنز پنهان شخصیت ایشان ،امشب درجاهایی بیش از آنچه که باید خودنمایی کرد. من متوجه نشدم که آیا داستان گم شدن ترجمه ی متن صحبتهای جناب پل دریزن و سایر مهمانهای خارجی، خم شدن مکرر جناب عالمی برای برداشتن کاغذ ها از روی زمین،کل کل ایشان با پل دریزن و گفتن این جمله که : آقای دریزن من کمی ترسیدم،برخورد شما خیلی رسمی و جدی است… و پاسخ پل دریزن : البته، چون من واقعا جدی هستم! ،بخشی از پرفورمنس طنز آلود جناب عالمی بود یا اینکه ایشان آنطور که بعدا و در پایان مراسم گفتند بسیار خسته بودند و از بیخوابی و خستگی تمرکز کاملی بر کارها نداشتند. اما به هر حال هرچه که بود، جناب دکتر عالمی بر صحنه، اجرایی نسبتا استثنایی و مخصوص به خودشان داشتند. فکر می کنم که حد اقل امشب را راحت بخوابند.

۲- جوایز پخش شدند و مطابق معمول نظرات در این مورد متفاوت بودند. من شخصا معتقدم که ۸۵% جوایز به درستی و به افراد لایقی تقدیم شدند. نظر شخصی من این است که در بخش بین الملل یک یا حد اکثر دو جایزه به دوستان هموطن کافیست. اگر ما از واژه ی ( اینترنشنال) استفده می کنیم، باید ظرفیت اینترنشنال بودن را هم داشته باشیم.مطمئنا میتوان با تقدیم یک جایزه به یک اثر ایرانی، از میان بیش از یکصد اثر خارجی دیگر، کارهای درخور و شایسته ی زیادی برای دریافت جوایز دیگر را انتخاب کرد. تعداد نسبتا زیادی از جوایز را دوستان همکلاسی و هم دانشگاهی های سابق من دریافت کردند. همینجا به خانمها کشکولی نیا با فیلم واقعا جذاب و شیرینشان، خانم بیانی و خانم اسلامی تبریک می گویم.به استادم آقای فرخ یکدانه ی عزیز هم تبریک می گویم و از طرف خودم و میکی رورک براشون آرزوی موفقیت و سربلندی دارم . بابک نظری عزیز هم تندیس جشنواره را برای شکرستان به خانه برد، شکرستان واقعا فوق العاده است و مطمئنا پس از پخش تبدیل به بخشی از خاطره ی جمعی بسیاری از کودکان این نسل خواهد شد…

۳- تماشاچیان برای خیلی از فیلمها با دل و جان دست می زدند، بعضی از فیلمها را کمتر تشویق می کردند، در برابر بعضی فیلمها سکوت می کردند و گویا در مواردی هم برای بعضی فیلمها به نوع خاصی دست میزده اند و یا هو می کردند… من به این می گویم بلوغ و حرفه ای شدن. دلیلی ندارد که به صرف فرهنگ مودبانه یا محافظه کارانه ی ایرانی ، همه ی فیلمها را تشویق کنیم و اجازه ندهیم سازنده ی فیلم از احساس واقعی مخاطبین با خبر شود. فیلمی که خوب است باید تشویق شود و فیلم بد هم باید بازخورد مناسب خودش را ببیند. من در جلسات نمایش فیلم خودم نبودم، اما اینطور که شنیده ام محترمانه تشویق شده ام ( حداقل کسی هو نکرده است)، اما اگر فیلم من حتی (هو) شده بود، بازهم کلاهم را به احترام نظر تماشاچی که مرا نمی شناسد و نظرش را با صراحت در مورد فیلمم اعلام میکند بر می داشتم.

۴-جشنواره فرصتی شد که بتوانم بسیاری از دوستان مجازی اینترنتیم را به دوستانی حقیقی تبدیل کنم.کسانی که در این دو سال به من لطف فراوان داشتند و با کامنتهایشان به انیمیشن امروز رونق می دهند.ملاقات با این دوستان برای من بسیار لذت بخش بود و عمیقا و قلبا به این دوستیها افتخار می کنم.حتی یک لحظه هم تصور نمی کردم که توانسته باشم چنین ارتباط عمیق و شیرینی را با این طیف گسترده از افراد آشنا و نا آشنا برقرار کنم…واکنش بعضی از این دوستان واقعا با نمک بود. صراحتا به من گفتند که در سلامت عقل و روان من شک دارند! مگر ممکن است یک آدم عاقل اینهمه وقت بگذارد برای کاری که برایش یک ریال سود مادی هم ندارد؟ راستش من هرگز و در هیچ کجا ادعا نکرده ام که عاقل هستم! واقعا هستم؟!!!

۵-کسی میتواند به من بگوید که سنت حسنه ی آب پاشی زیر پای مهمانان از کی در این مملکت باب شده؟در طول روزهای جشنواره، پله ها، سکو ها، لبه های باغچه ها و خلاصه هرجایی که می شد چند لحظه ای نشست، بی وقفه و فداکارانه توسط ماموران ویژه سطل و آفتابه به دست آب پاشی می شد! لازم نیست آدم خیلی باهوش باشد که دلیل این آبپاشی های مکرر را دریابد،اما در جشنواره ای که مربوط به یکی از طنز آمیز ترین مظاهر هنر است، دیدن چنین منظره ای نیز خالی از طنز و خنده نبود. به هر حال این ترفند تاکتیکی اثر چندانی هم نداشت. گردهمایی هایی که قراربود بصورت نشسته برگزار نشوند، بصورت ایستاده و کاملا حرفه ای و با موفقیت کامل انجام می شدند…اگر نمی شود روی پله ها نشست، می شود روی پله ها ایستاد. پیشنهاد من این است که برای دوره ی بعد بجای آب از قیرمذاب استفاده کنند،تاثیرش خیلی بیشتر است ، در این وانفسای خشکسالی و بی آبی ،هم در مصرف آب صرفه جویی می شود و هم اینکه هر کس یکبار از روی قیر رد بشود دیگر کلا قید دیدن فیلمها را می زند و مسئولین محترم هم لازم نمی شود نگران حواشی مسئله ساز باشند.

به امید صدمین دوره ی  جشنواره  پویانمایی

مهبد بذرافشان

موضوع: انیمیشن | توضیحات: