Copyright 2009 Disney. All Rights Reserved

مقاله ی زیر، بخش  بسیارکوچکی است از  تحقیق در باره ی بخش مهمی از تاریخ استودیوی دیزنی و همینطور تاریخ انیمیشن. در این مقاله کتابی معرفی شده که در صورت دسترسی به آن، به سئوالات زیادی در مورد چگونگی شکل گرفتن بسیاری از انیمیشن های دیزنی، اهمیت بازیگری در انیمیشن و بسیاری نکات دیگر پاسخ داده خواهد شد.

تقریبا از همان نخستین دفعاتی که نخستین فیلمهای استودیوی دیزنی به پرده سینماها راه پیدا کردند، کاراکترهای دیزنی بر پرده شروع به رقصیدن کردند. به فیلم “ویلی، قایق بخار- Steamboat Willie ” نگاه کنید، از همان ابتدا میکی در حال رقصیدن و بالا و پایین پریدن است، او چیزی از یک رقصنده ی حرفه ای کم ندارد. نمونه بهتری که از نخستین فیلمهای دیزنی می توان مثال آورد، رقص خیره کننده و هماهنگ اسکلتها در قبرستان از فیلم ” رقص اسکلتها Silly Symphony: Skeleton Dance است. والت دیزنی بطور غریزی دریافته بود که اگر بخواهد فیلمهایش در میان انبوهی از تولیدات انیمیشنی سایر استودیو ها شاخص و متمایز باشند، باید به مقوله ی موسیقی و رقص در فیلمها اهمیت بیشتری بدهد. به همین دلیل بود که در دهه ی ۱۹۳۰، کلاسهای آموزشی خاصی جهت انیماتورها در استودیوی دیزنی و در ساعات پس از پایان کار تشکیل شد. در این کلاسها ، دان گراهام Don Graham ، استاد طراحی انستیتوی هنر کوئینارد ، با کمک مدلهای زنده، به پرورش مهارتهای طراحی انیماتورهای دیزنی می پرداخت. او تعدادی از هنرمندان رقص باله از لس آنجلس را به استودیوی دعوت کرد تا انیماتورها بتوانند فیگورهای انسانی و حرکات کلیدی رقص را از روی حرکات آنها طراحی کنند.به کمک این کلاسها و با توجه به اشتیاق سیری ناپذیر تمام اعضای استودیو در دستیابی به مرزهای غیر قابل رقابت در کیفیت و تکنیک، استودیوی دیزنی توانست از ساخت فیلمهای کوتاه به ساخت نخستین فیلم بلند انیمیشن امریکایی روی آورد. زمانی که ساخت نخستین فیلم بلند استودیوی دیزنی، یعنی ” سفید برفی و هفت کوتوله” آغاز شد، والت دیزنی یک اسلحه سری و گرانبها در استودیو داشت. این اسلحه ! ی سری کسی نبود مگر هنرپیشه و رقصنده ی چهارده ساله، مارجوری بلچر Majorie Belcher ، که از سال ۱۹۳۴ در استودیوی دیزنی مشغول به کار شده بود. او در تعداد زیادی از فیلمهای استودیوی دیزنی الگو و نمونه ی زنده ی شخصیتها ی انیمیشنی بود. از او در حالیکه در نقش شخصیتها بازی میکرد فیلمبرداری می شد و سپس انیماتورها با استفاده از این فیلمها به طراحی و متحرکسازی مشغول می شدند و بدین ترتیب بود که کاراکترهای دیزنی بر پرده ی سینما بسیار جاندارتر ، زنده تر و واقعی تر از نمونه های مشابه در فیلمهای سایر استودیو ها جلوه می کردند. اشاره به این مطلب که کار کردن در استودیوی دیزنی برای مارجوری چندان هم آسان نبود شاید خالی از لطف نباشد. چیزی حدود هفتاد سال بعد، مارجوری هنوز میتوانست بخشی از مشقتهایی که در هنگام بازیگری برای فیلمهای انیمیشن در استودیوی دیزنی متحمل شده بود را بخاطر بیاورد :

” در آن دوران، اینطور مرسوم بود که سر کاراکترهای انیمیشن، بزرگتر از بدنشان طراحی شود. در زمان ساخت فیلم سفید برفی، وقتی که من در نقش سفید برفی بازی می کردم، برای اینکه انیماتورها الگوی مناسبی برای طراحی ( با سر بزرگتر از بدن) در اختیار داشته باشند، ناچار بودم یک کلاهخود مخصوص بازیکنان فوتبال امریکایی به سر بگذارم. من در زیر نورافکن های بسیار قوی بازی می کردم و ناچار بودم تمام حرکات سفید برفی که در استوری بورد طراحی شده بود را انجام بدهم. آن روز ها هنوز دستگاههای تهویه هوا و خنک کننده ها وجود نداشتند و من در زیر گرمای وحشتناکی که با به سر گذاشتن کلاه بوجود می آمد ، دیوانه وار عرق می ریختم و در آستانه غش کردن قرار می گرفتم. کار بسیار سختی بود…”

Copyright 2009 Disney. All Rights Reserved

سر انجام والت قانع شد که کلاه خود کذایی را کنار بگذارد، در عوض دوشیزه بلچر ناچار شد لباس مخصوص سفید برفی را به تن کند،اگرچه که این گزینه به هر حال بسیار آسانتر از استفاده از کلاه کاسکت فوتبال بود. حالا کار انیماتورها برای طراحی سفید برفی بسیار آسانتر شده بود. مارجوری نخستین بازیگر و رقصنده ای بود که بصورت کاملا مخفی برای استودیوی دیزنی کار می کرد. او می گوید:” من قسم خورده بودم که هر آنچه را که انجام میدهم ، یا هر چه را که در استودیو می بینم ، مخفی نگاه دارم… کلماتی چون روتوسکوپی یا کپی کردن از تصاویر، کلمات ممنوعه بودند و هرگز از سوی من نباید به زبان می آمدند”. پس از مارجوری بلچر، نوبت به  رقصنده ی دیگر باله، هلن استنلی Helene Stanley رسید که در دهه ی پنجاه بارها و بارها الگوی طراحی انیماتورهای دیزنی شد. از درخشانترین آثاری که با الهام از شخصیت و حرکات هلن استنلی ساخته شد، فیلم” زیبای خفته ” و شخصیت اصلی آن ” شاهزاده خانم اورورا ” بودند.

Copyright 2009 Disney. All Rights Reserved

Copyright 2009 Disney. All Rights Reserved

در زمینه تاثیر گذاری و نقش رقصنده ها در فیلمهای استودیوی دیزنی تحقیقات زیادی صورت نگرفته است. یکی از کسانی که در این مورد تحقیقاتی کرده است، میندی الوف Mindy Aloff ، محقق و منتقد رقص است که در کتابش بنام Hippo in a Tutu: Dancing in Disney Animation در زمینه نقش رقصنده ها در تاریخ استودیوی دیزنی صحبت کرده است. برای مثال او به این نکته اشاره می کند که در صحنه ی مربوط به ترانه ی  “I Wan’na Be Like You” از فیلم کتاب جنگل ، نوازنده و خواننده ی موسیقی جز، لویی پرایما Louis Prima همزمان رقصید و آواز خواند و بدین ترتیب منابع تصویری وهمچنین بخشی از صدای فیلم را فراهم ساخت. میندی الوف در کتابش همچنین اشاره ای دارد به دردسر ها و اختلافاتی که در پشت صحنه ی تولید فیلم کتاب جنگل جریان داشت. ماجرا از این قرار بوده که والت اصرار زیادی به تغییر دادن بخشهایی از داستان اصلی ( نوشته ی رودیارد کیپلینگ) داشته و تمایل داشته که فیلم بیشتر موزیکال و حاوی صحنه های رقص و آواز باشد، در صورتیکه بیل پیت  Bill Peet که در ان روزها تنها فیلمنامه نویس استودیو بوده ، تمایل داشته که نسخه ی سینمایی به متن اصلی وفادارتر باشد. همین موضوع باعث می شود که بیل پیت استودیو را ترک کند و هرگز باز نگردد.

Copyright 2009 Disney. All Rights Reserved

Copyright 2009 Disney. All Rights Reserved

میندی الوف در کتابش به نکات دیگری در مورد رقصنده های تحت استخدام دیزنی اشاره می کند از جمله اینکه چگونه تمام تلاش و تاثیر گذاری این گروه از افراد، همیشه در سایه  و تاریکی نگاه داشته می شده.آنها همه در حیطه کاری خود هنرمندان قابل ستایشی هستند اما در استودیوی دیزنی حکم یک ابزار را پیدا میکنند، ناچارند سخت ترین حرکات را انجام بدهند و حتی ممکن است آسیب ببینند. مثلا سوزان کاستنگ Susan Castang ،رقصنده ای که نقش ازمرالدا در فیلم گوژپشت نوتردام را ایفا می کرد، یکبار درحالیکه برای اجرای یک صحنه مطابق استوری بورد ، به دور یکی از تابلو های علائم راهنمایی در خیابان می چرخید، به شدت به زمین خورد و آسیب دید. این درحالی بود که اعضای تیم فیلمبرداری در حال فیلمبرداری کردن از حرکات او بودند و همزمان طراحان نیز داشتند از او طراحی می کردند…

Copyright 2009 Disney. All Rights Reserved

ترجمه و تخلیص : مهبد بذرافشان

منبع : http://jimhillmedia.com