مهاجرت ایوگینی توموو به کانادا بر اثر یک تصمیم آنی صورت گرفته بود. در نتیجه زمانیکه او وارد مونترال شد فقط چیزی حدود ۹۰ دلار پول داشت! او تنها ۱۶ ساعت به کلاسهای آموزش زبان انگلیسی رفت و فرانسه را اصلا یاد نگرفت. در آن زمان او ۲۹ ساله بود.

” آرزو کردم که ای کاش زودتر مهاجرت کرده بودم اما چنین چیزی در آن زمان امکان نداشت. در فضای بسته کمونیستی مهاجرت من میتوانست خانواده ام را به  خطر بیندازد…در نتیجه باید تا زمان پس از گورباچف صبر می کردم. بعد از گورباچف و فروپاشی نظام کمونیستی دیگر خطری خانواده ام را تهدید نمیکرد. اما من دریافته بودم که مهاجرت من به هر حال یک راه بدون بازگشت بود. من هرگز نمیتوانستم دوباره به جای اولم برگردم…”

در مونترآل ایوگنی توموو سعی کرد زندگی تازه ای شروع کند. او به جستجوی کار بعنوان یک طراح و تصویرگر پرداخت و  نمونه کارهایش را به شرکتها و استودیو ها ی مختلف نشان داد. سپس در سال ۱۹۹۵، پس از پنج سال مداوم کار و کسب درآمد بعنوان یک تصویرگر، توموو در شیوه ی کارش تغییری داد. تغییری که زندگیش را عوض کرد. داستان از این قرار بود که او متوجه یک آکهی برای استخدام هنرمندان در یک استودیوی کوچک اما شناخته شده ی انیمیشن شد و تصمیم گرفت تا شانسش را در این زمینه بیازماید.

” من هرگز قبل از دیدن فیلم ( کابوس پیش از کریسمس) به فکر کارکردن در زمینه ی انیمیشن نیفتاده بودم. اما بعد از دیدن این فیلم من واقعا شیفته هنر انیمیشن شدم. با خودم فکر کردم که کار کردن در چنین پروزه ای چقدر میتواند لذت بخش باشد و در نتیجه دائما در حال رویا پردازی برای کار کردن در یک پروزه ی انیمیشن بودم”

یکی از بک گراندهای فیلم "سه قلوهای بلویل" ، طراحی شده توسط ایوگنی توموو

او امید زیادی برای استخدام شدن در پروژه انیمیشنی که آگهی آن را دیده بود نداشت:

” من بیشتر از رنگهای مات و تیره استفاده میکردم… یک سلیقه ی اروپایی و بخصوص اروپای شرقی که در تضاد با سلیقه و پسند حاکم در آمریکا بود. در امریکا و کانادا همه رنگهای خالص و شاد را ترجیح می دادند”

اما ظاهرا تومو اشتباه میکرد. در استودیو از او خواستند که نمونه کارهایش را به آنها تحویل بدهد و پس از اینکه تومو استودیو را ترک کرد و به خانه رسید، از طریق یک تماس تلفنی به او خبر دادند که کارگردان یک فیلم انیمیشن فرانسوی میخواهد او را ببیند. کارگردان کسی نبود مگر سیلوین شومه Sylvain Chomet ، و ایوگنی تومو بلافاصله به سمت دستیار کارگردان هنری در فیلم انیمیشن کوتاه” پیرزن و کبوترها “La Vieille dame et les pigeons” پذیرفته شد. این فیلم برنده ی دو جایزه از دو جشنواره ی معتبر بفتا و انسی و همچنین کاندیدای دریافت اسکار بهترین فیلم انیمیشن کوتاه  شد و با همین فیلم زندگی حرفه ای تومو نیز ورق خورد و نهایتا راه او را بسوی داستان دسپرا گشود. بلافاصله بعد از “پیرزن و کبوتر ها” تومو شغلی بعنوان سرپرست تیم طراحان در یک مجموعه انیمیشنی کودکان برای استودیوی سینار انیمیشن Cinar animation در مونترآل پیدا کرد. اما این شغل چیزی نبود که تومو را راضی کند. در تولید این مجموعه بیشترین تمرکز بر تولید ساده و مقرون به صرفه بود، نه بر خلاقیت و جنبه های هنری…و این چیزی بود که کار را برای توموو خسته کنندده و غیر قابل تحمل میساخت. سر انجام باز هم این سیلوین شومه بود که به نجات ایوگنی تومو آمد . بعد از “پیرزن و کبوترها” سیلوین شومه در حال گردآوری گروهی برای پروژه ی ” سه قلو های بلویل” “The Triplettes of Belleville” بود و به ایوگنی توموو نیز مراجعه کرد.

” من در فیلم سه قلو های بلویل کارم را بعنوان یک طراح شروع کردم چرا که سیلوین شومه مطمئن نبود که من بتوانم بعنوان کارگردان هنری کار کنم ، اما بعد از دوماه او مرا کارگردان هنری پروژه کرد. ساخت فیلم سه سال و نیم به طول انجامید، با موفقیت به اتمام رسید ، ۱۸ جایزه از جشنواره های معتبر دریافت کرد و کاندیدای دریافت ۲۰ جایزه از جمله اسکار بهترین فیلم انیمیشن شد.ایوگنی توموو و سیلوین شومه با فیلم ” سه قلوهای بلویل به جشنواره کن در فرانسه و به اسکار در امریکا رفتند. این بخش از کار بسیار سرگرم کننده و هیجان انگیز بود. اما پس از این سفرهای پر افتخار، وقتی که توموو  به کانادا بازگشت، در آنجا مجددا دریافت که کاری که در دنیای انیمیشن بتواند او را راضی کند در انتظارش نیست!  او به کارگردانی هنری در یک استودیوی کوچک ساخت بازیهای کامپیوتری رضایت داد اما بعد از شش ماه مشخص شد که مایکروسافت در حال کار کردن بر روی پروزه ی مشابهی است! در نتیجه پروژه ای که توموو در آن کار می کرد کنسل شد!

” من مجددا در یک پروژه ی ساخت بازیهای کامپیوتری دیگر مشغول به کار شدم. این یکی با موفقیت تولید و وارد بازار شد. اما بعد از این پروژه و به محض اینکه من دعوت نامه ای برای کار در یک پروژه ی انیمیشن جدید از اروپا دریافت کردم با خوشحالی از صنعت ساخت بازیهای کامپیوتری خداحافظی کردم….”

دعوتنامه از سوی دین تیلور Deane Taylor ، کارگردان هنری تیم برتون در پروژه ی ” کابوس پیش از کریسمس” بود و از ایوگنی توموو برای کار کردن در پروژه ی “ سالهای سال، به خوبی و خوشی” Happily N’Ever After که در آلمان ساخته می شد، دعوت به عمل آورده بود. اما پس از مدتی خود دین تیلور و پس از او ایوگنی توموو نیز این پروژه را ترک کردند…( ادامه دارد)

مترجم: مهبد بذرافشان

منبع: http://features.cgsociety.org

شعبده باز، آخرین فیلم سیلوین شومه با فضا سازیهای ایوگنی توموو

شعبده باز، آخرین فیلم سیلوین شومه با فضا سازیهای ایوگنی توموو