Famous Artists school مدرسه ای مجازی بود که در اواسط دهه ۱۹۵۰توسط نورمن راک ولNorman Rockwell(نقاش و تصویرگر امریکایی )پایه گذاری شد و درسهایش را در قالب جزوه هایی بنام Famous Artists Course و بصورت مکاتبه ای ، در سه گروه نقاشی، تصویر سازی و طراحی به هنرجویان ارائه می داد. هر ترم درسی شامل ۲۴ درس بود که به آدرس پستی متقاضیان ارسال میشد و دانشجو موظف بود تا پس از خواندن دروس ، تمرینهای خواسته شده را انجام دهد و سپس آنها را به آدرس موسسه ارسال نماید. تکالیف انجام شده توسط هنرجویان توسط گروهی از معروف ترین اساتید هنری آن دوران بررسی و رفع ایراد میشدند و سپس به هنرجو بازگردانیده میشدند. اساتیدی که در تهیه این دروس مشارکت داشتند کسانی بودند چون: آلبرت دورن Albert Dorne، روب گلدبرگ Rube Goldberg، میلتون کنیف Milton Caniff، ویرجیل پارچ Virgil Partch و…

توجه شما را به بخشی از درس سوم از مبحث تصویر سازی Famous Artists Course جلب مبکنم. خواندنش خالی از لطف نیست و مسلما نکات آموختنی بسیار دارد

کامپوزیشن در تصویر سازی

کامپوزیشن Composition یعنی انتخاب و چیدمان اجزای مختلف تشکیل دهنده یک تصویر در یک کادر مناسب ، به نحوی که مقصود و انگیزه هنرمند تصویر ساز به بهترین و شفاف ترین نحو ممکن به بیننده ارائه شود. میزان موفقیت و یا شکست یک تصویر، بستگی مستقیم به صدها روشی دارد که یک تصویرگر میتواند اجزای تشکیل دهنده اثرش را در کنار یکدیگر قرار دهد ( Composing). هدف نهایی از کامپوزیشن، ایجاد هارمونی و هم نوایی بین فرم و فضا در یک محیط بسته ( کادر تصویر) است . تصاویر تاثیر گذار هرگز بصورت اتفاقی خلق نمیشوند . مهم نیست که شما چقدر صاحب مهارت و استعداد در طراحی و نقاشی باشید. اگر نتوانید عناصر تشکیل دهنده اثرتان را به نحوی در کنار و در ارتباط با یکدیگر قرار دهید که احساس و دریافت ذهنی و قلبی بیننده را به کمال برسانید، صاحب یک اثر کامل و موفق نخواهید بود. هر تصویر بیانگر یک ایده و تفکر است و بعلاوه بسیاری از تصاویر سعی در تعریف یک داستان دارند. شیوه انتخاب عناصر تصویر و نحوه جایگزینی آنها، اندازه این عناصر، تقدم و تاخر آنها ، اندازه کادر و دهها نکته دیگر تعیین کننده میزان روایتگری این تصویر هستند. در ادامه نمونه هایی از شیوه های درست و یا نادرست کامپوزینگ تصاویر و مبانی ساخت یک کامپوزیشن استاندارد را خواهید دید:

۱

تصور کنید که سه عنصر در اختیار دارید: یک مرد مسلح، یک قربانی و یک درخت. چند روش برای چیدمان این عناصر در یک تصویر به ذهن شما میرسد؟

در تصویر شماره ۱ ، مرد مسلح تسلط قابل قبولی بر تصویر دارد اما سایر عناصر تصویر آشفته و شلوغ به حال خود رها شده اند. در تصویر شماره ۲ هیچ توازنی وجود ندارد، هدف مرد مسلح معلوم نیست و تصویر کاملا بی هدف مینماید. در تصویر شماره ۳ مرد مسلح درخت را پوشانیده است، در اینجا درخت مهمتر از قربانی جلوه گر میشود اما در تصویر شماره چهارهمه چیز در مکان مناسب قرار گرفته اند. کامپوزیشن بخوبی صورت گرفته و داستان به خوبی به بیننده منتقل میشود.

۲

در اینجا ماچهار عنصر و یک کادر را در اختیار داریم: یک قایق،یک دریاچه،یک صخره و یک کوهستان. حال ببینیم که چیدمانهای مختلف این عناصرچگونه اند؟

در اینجا صخره و قایق تقریبا به یک اندازه دیده میشوند و کوه عنصر غالب بر صحنه است.

در این تصویرقایق عنصرغالب بر صحنه است.کوه فقط حکم یک بک گراند اتفاقی را دارد و صخره به گوشه پایین و سمت راست تصویرمنتقل شده است.حس جاری در این تصویر ، نزدیک شدن قایق به ساحل یا بندر گاه است. بعلاوه بیننده انتظار دارد که در ادامه صحنه، عنصر جدیدی را بر روی صخره ملاقات کند.

در این تصویر صخره بصورت عنصر غالب بر صحنه درآمده است و کوه و قایق هر دو در مرحله بعدی قرار دارند. این تصویر میتواند ادامه یک زوم بک باشد و یا بیننده میتواند انتظار یک زوم این بسوی قایق را داشته باشد و سپس انتظار یک کات یه درون قایق.

۳

اینبار چهار موردشامل یک زن، یک میز، یک آباژور و یک در را در اختیار داریم. ترکیب های مختلف پیشنهادی با این عناصر را ببینید:

در نخستین تصویر از سمت چپ، بیشترین تاکید بر شخصیت زن است و در و آباژور در مرحله بعدی قرار میگیرند.در تصویر میانی زن در پشت میز قرار گرفته و همه چیز در یک تعادل قابل قبول قرار دارند. در آخرین تصویر در سمت راست، آباژور بر تمام تصویر احاطه دارد و حتی به نوعی نقش یک کادر مجازی را برای زن و در ایفا میکند. هریک از این چیدمان ها پیام و ایده خاصی را به مخاطب القا میکنند.

چهار اصل مهم در کامپوزیشن

چهار اصل برتر در ساخت یک کامپوزیشن مناسب عبارتند از: محیط Area،عمق Depth ، خط line و وزن value

محیط در واقع همان کادر تصویر است که در چهار جهت بالا،پایین ،چپ و راست محصور میشود. زمانی که شما در طراحی یک تصویر خودتان را محدود به محیط(کادر) میکنید، در واقع نخستین گام را برای انتخاب اندازه مناسب اجزای تصویر و مکان قرار گرفتن آنها برداشته اید.در تصویر پایین، سرباز تمام توجه شما را به خود جلب مبکند. چرا که بزرگتر از سایر اجزا و تقریبا در مرکز کادر واقع شده است.

عمق نمایش فاصله و ایجاد بعد سوم در تصویر است.بوسیله ایجاد عمق در تصویر،شما اجسام را نزدیکتر و یا دورتر از بیننده به نمایش در میاورید و مفهوم بصری واقعی و حقیقی به آنها میبخشید.در تصویر زیر عمق بوسیله پهنه گسترده میدان نبرد و تضاد بین ابعاد سرباز در جلوی کادر و سربازان کوچک در انتهای تصویر ایجاد شده است.همچنین دیواره سنگر که در جلو بلند تر و در عقب کوتاهتر به تصویر کشیده شده است (پرسپکتیو) به ایجاد عمق در تصویر کمک کرده است.

خط دو مفهوم دارد. یکی خطوطی که عناصر را در بر میگیرند (outline ) و دوم جهتهایی که در یک تصویر چشم را بسوی خود معطوف میکنند.در کامپوزیشن ما با مفهوم دوم از خطوط سر و کار داریم. نحوه چیدمان عناصر در تصویر هستند که خطوط فرضی و در واقع جهت هایی که چشم را بسوی خود میکشند را مشخص میکنند. در اینجا ما یک سرباز زخمی را داریم. خط افق ، دود و سربازان در حال دویدن همه خطوط فرضی هستند که جهت نگاه ما را بسوی سر سرباز میکشانند. در پایین دیوار سنگر و پاهای سرباز همه به سوی بدن او نشانه رفته اند. اما لوله تفنگ تنها خطی است که جهت دید را از سرباز زخمی بسوی دومین نکته مهم تصویر یعنی سربازان درحال دویدن معطوف میکند.

وزن عبارت است از :۱- میزان سایه روشنهای یک جزء خاص از تصویر و یا۲-جمعبندی از کل نقاط تیره و روشن موجود در تصویر.میزان این سایه روشنها به ما نشان میدهد که هنرمند تصمیم داشته که بیننده به چه بخشهایی از اثر بیشتر دقت کند.به تضاد میان تیرگی یونیفورم سرباز و روشنی دشت دقت کنید.

ترجمه و گردآوری: مهبد بذرافشان

منبع: http://www.animationarchive.org