” چشمها، آن چشمها…” این رایج ترین واکنشی است که کسانی که انیمیشن مادام توتلی پوتلی را میبینند ازخود نشان می دهند. تا امروز کمتر انیمیشنی که به شیوه پاپت Puppet ساخته شده باشد توانسته است چنین ارتباط عمیق و حسی را با مخاطبینش برقرار کند. جدای از داستان قوی و کارگردانی و ساختار منسجم فیلم، یکی از دلایل عمده ایجاد این ارتباط مابین فیلم و تماشاچی، چشمهای به شدت زنده و واقعی شخصیتهای این فیلم هستند که سکوت صاحبانشان را میشکنند و بجای آنها حرف میزنند. اما راز این چشمها چیست؟ همانگونه که بسیاری از کسانی که این فیلم را دیده اند حدس زده اند، چشمهای شخصیتهای مادام توتلی پوتلی، چشمهای بازیگران واقعی هستند که به چهره عروسکهای پاپت پیوند خورده اند. در این مقاله به چگونگی ساخته شدن این فرایند تکنیکی میپردازیم.

ساخت وساز چشمها در انیمیشن مادام توتلی پوتلی بر عهده جیسن واکر Jason Walker ، نقاش و طراح جلوه های ویژه از شهرمونترآل بود. او در این باره میگوید: ایده قرار دادن چشمهای واقعی بر صورت شخصیتهای پاپت سالها در ذهن من بود. برای خلق چشمهای شخصیت مادام توتلی پوتلی ما از یک بازیگر زن استفاده کردیم . او میباید تمام حرکات و زاویه های سر مادام توتلی پوتلی را تقلید میکرد و هر کجا که مادام توتلی پوتلی در سایه قرار میگرفت، چهره بازیگر ما نیز باید وارد سایه میشد.این نکته بسیار مهم بود. چرا که مادام توتلی پوتلی در یک قطار در حال حرکت نشسته است و از پنجره قطار مرتبا نورهایی بصورت گذرا بر چهره او می افتند و چهره او متناوبا در روشنایی و تاریکی قرار می گیرد. فیلم سفری در تاریکی را روایت میکند و چشمهای مادام توتلی پوتلی به مرور که وحشت او افزایش میابد، تاثیر گذاری بیشتری میابند.

بلافاصله پس از آنکه واکر پلانهای فیلمبرداری شده انیمیشن را دریافت کرد، شروع به تحلیل حرکات عروسکها کرد و بر اساس حرکات آنها جدول هایی تهیه کرد که در آن جدول ها نوع حرکات بازیگران برای تقلید حرکات عروسکها مشخص میشد. او همچنین جدول دیگری بنام Wunderbar نیز در نرم افزار افتر افکتز Adobe After Effectsطراحی کرد که در آن تمام کلید های حرکتی مربوط به هر کاراکتر در هر پلان، تعقیب و توسط یک رنگ خاص مشخص میشد. واکر میگوید:” درست مثل نشانهای رنگارنگ روی لباسهای نظامی”

لاری ماهرLaurie Maher بازیگری بود که باید چشمهایش را به مادام توتلی پوتلی قرض میداد. او میباید تمام حرکات سر مادام توتلی پوتلی را جزء به جزء تقلید میکرد. تمام صورت لاری بوسیله موم ویژه پاپت سازی پوشانیده شد. این یک گام مهم بود. چراکه بعد از فیلمبرداری باید تمام محدوده چشمها و ابروهای او از صورتش به صورت عروسک مادام توتلی پوتلی منتقل میشد. در حالیکه کارگردانها در حال راهنمایی لاری برای اجرای مجدد نماهای مادام توتلی پوتلی بودند، جیسن واکر مشغول تطبیق دادن بازی او به نماهای انیمیشن بود. او میگوید: صحنه های مادام توتلی پوتلی بر روی یک مانیتور و شات های بازی لاری ماهر بر روی یک پرده ویدیو پروجکشن در حال پخش بودند. من باید مرتبا بین این دو تصویر مقایسه میکردم و با استفاده از Wunderbar زمان بندی و نوع دقیق حرکات صورت لاری و حرکات بعدی او را تنظیم میکردم.

نورهایی که به چهره لاری تابانیده میشدند نیز باید دقیقا مشابه آنچه که ماهها قبل در جریان فیلمبرداری بخشهای عروسکی اجرا شده بودند، مجددا اجرا میشدند. تقریبا 3 ساعت به طول می انجامید تا 6 حرکت توسط بازیگر اجرا و فیلمبرداری شود. با توجه به تقریبا 150 حرکتی که باید فیلمبرداری میشد، زمانی برای اشتباه کردن و برداشت مجدد وجود نداشت. پس از اتمام فیلمبرداری در هر روز، جیسن واکر در خانه و بوسیله کامپیوتر مک اینتاش G4، مشغول میکس کردن و اندازه کردن چشمها و ابروهای لاری ماهر بر روی صورت عروسک مادام توتلی پوتلی میشد. او میگوید: من نوارWunderbar را در برنامه افتر افکتز به لایه های کامپوزیشن اضافه میکردم و در نتیجه دقیقا میدانستم که کدام لایه از فیلم لاری ماهر، دقیقا در چه زمانی و در کجا باید به صورت مادام توتلی پوتلی افزوده شود.

چشمان لاری ماهر، حتی پس از قرار گرفتن بر روی چهره مادام توتلی پوتلی، هنوز کاملا بر چهره عروسک مستقر نیستند و باید تغییراتی داده شود. نخستین کار این است که درخششها و نورها و حالتهای چشم، دقیقا مطابق با زمان بندی حرکات عروسک هماهنگ شود. این کار توسط گزینه time-remapping در برنامه افتر افکتز انجام میشد. جیسن واکر مجبور بود برای کنترل دقیق کوچکترین جزئیات، اندازه تصاویر را در نمایشگر نرم افزار، از 100% به 400% افزایش دهد تا هیچ عدم هماهنگی میان حرکات، نورپردازی و اندازه ها میان چشمهای زنده و صورت عروسک از دید او پنهان نماند. پس از این مرحله نوبت میرسید به از میان بردن مرز بین لایه مربوط به چشم بازیگر و صورت عروسک. این پروسه در نرم افزار فوتوشاپAdobe Photoshop انجام میشد. جیسن واکر، با وسواس زیاد، فریم به فریم تصاویر انیمیشن را به فوتوشاپ منتقل میکرد، یک لایه رنگی هماهنگ با رنگ پوست عروسک به صورت او افزوده میشد، اطراف این لایه از حالت شارپ به Feather تغییر حالت میافت، و پس از اینکه واکر اطمینان پیدا میکرد که همه چیز کاملا درست و طبیعی دیده میشود، فریم های تغییر یافته برای بازبینی نهایی مجددا به افترافکتز برگردانیده میشدند. تعداد فریمهایی که در هر مرحله در فوتوشاپ مورد تغییر واقع میشدند بیش از 5 فریم نبودند چرا که در غیر اینصورت جیسن واکر ممکن بود دچار اشتباه شود و چشمها در فیلم دچار تغییرات ناخواسته و غیر طبیعی شوند. نهایتا برای ایجاد بهترین و طبیعی ترین حالت برای چشمها، بخشهای اصلاح شده در لایه مربوط به چشمها، به یکدیگر دیزالو میشدند تا حرکات نرمتر و طبیعی تر دیده شوند.

اکنون مرحله پایانی کار فرا میرسید وآن افزودن فیلترهای motion blur و film grain به تصاویر در افتر افکتز بود. واکر توضیح میدهد: مشکلی که ما داشتیم این بود که تصاویر فیلمبرداری شده از عروسک ها بسیا شارپ بودند. حتی تصاویر بسیار نزدیک از چشمان بازیگران هم نرمتر و مات تر از تصاویر مربوط به عروسکها بودند. برای رفع این مشکل من رزولوشن تصاویر مربوط به عروسکها را پایین آوردم و با استفاده از فیلتر Blur تصاویر را کمی مات کردم. درواقع ما مجبور بودیم که علاوه بر نور و حرکات، رنگ و بافت را هم کنترل کنیم.

او ادامه میدهد: انجام تمام این مراحل بوسیله سه نسخه از نرم افزار افترافکتز و 5 کامپیوتر و کار شبانه روزی انجام شد. اما نتیجه عالی بود.ما نامه های زیادی دریافت کردیم که میگفتند مادام توتلی پوتلی زنده است، ” روح” دارد. ما این پروسه را برای پروژه های استاپ موشن دیگر نیز انجام خواهیم داد و هر بار بهتر از پیش…پیش از آنکه همه چیز در دنیای انیمیشن دیجیتال شود!

مترجم: مهبد بذرافشان

با سپاس فراوان از محمد مدرس بخاطر معرفی این لینک

منبع: http://digitalcontentproducer.com/mil/features/video_step_step_6