Hair High

بیل پلیمپتون Bill Plympton، متولد 30 آوریل 1946. فارغ التحصیل کالج هنر های تجسمی نیویورک. تصویرگری ها و کاریکاتور های او در نشریاتی چون The New York Times، The Village Voice، Vogue, Rolling Stone, Vanity Fair و National Lampoon به چاپ رسیده است. او بعنوان نخستین و تنها انیماتوری شناخته میشود که در سالهای اخیر کلیه انیمیشنهایش ( حتی انیمیشن های بلند و سینمایی) را فریم به فریم خودش به تنهایی طراحی و رنگ میکند. او 26 انیمیشن کوتاه و پنج انیمیشن بلند را انیماتوری و کارگردانی کرده است. در سال 2005 ، انیمیشن کوتاه Guard Dog (سگ نگهبان) ساخته پلیمپتون نامزد دریافت اسکار بهترین انیمیشن کوتاه شد. آخرین انیمیشن بلند او به نام Hair High در سال 2004 به نمایش درآمد و اینروزها او درگیرمراحل پایانی ساخت انیمیشن بلند دیگریست بنام احمقها و فرشته ها Idiots and Angels که برای نمایش در سال 2008 برنامه ریزی شده است.

استیو اگدن Steve Ogden از سایت Animwatch مصاحبه ای دارد با بیل پلیمپتون، در رابطه با فیلم Hair High که ترجمه اش را به شما تقدیم میکنم .

اگدن : چه چیزی ایده اولیه فیلم را به شما الهام کرد؟

پلیمپتون : ایده اولیه از خوابی آمد که من دیدم. من معمولا از خوابهام الهام نمیگیرم چون اونا خیلی آشفته و بی نظم هستند اما این یکی خیلی جالب بود و من فکر کردم که میشه از اون یه فیلم ساخت. خواب من در مورد یه ماشین بود که ته یه دریاچه غرق شده و توی اون ماشین دوتا اسکلت هستند.کرمها دارند توی جمجمه اون اسکلتا میلولند و موهای جمجمه ها توی آب موج میخوره و ماهیها هم دارند دور اونا شنا میکنند و از کرما میخورن! بعد ناگهان ماشین استارت میخوره…چراغاش روشن میشن و از میون گل و لای و لجن شروع به حرکت میکنه و به سمت ساحل دریاچه میره. از آب بیرون میاد و به سمت دبیرستانی که در اون نزدیکیه میره. توی دبیرستان مجلس رقصی مخصوص بچه های سال آخر برپاست… و درست در همین موقع من از خواب پریدم و به خودم گفتم :هی…این میتونه یه داستان عالی باشه…شاید من بتونم یه چیزی ازش درست کنم. بعد من رفتم به سراغ کتاب سال دبیرستانم، مال اون سالی که من دبیرستانو تموم کردم. و بعدش یه عالمه خاطره و داستان از اون سالها و همکلاسیهام برام زنده شد. بعلاوه پای صحبت آدمای مختلف نشستم و به قصه های اونا گوش دادم و بعدش به این نتیجه رسیدم که میشه خوابم رو به یه فیلم انیمیشن گوتیک/کمدی/ترسناک دهه پنجاهی با مایه های انتقام تبدیل کنم.

اگدن: خب این میتونه پاسخی هم به این سئوال باشه که بیل پلیمپتون چه رویاهایی میبینه

پلیمپتون : آره خب… میدونید، رویاهای من اغلب خیلی دنیوی و مادی هستند…اما این یکی یه چیز دیگه ای بود…خیلی به یاد موندنی و تصویری بود.میدونید، یه جوری بود که فوری به خودم گفتم این باید فیلم خیلی خوبی بشه.

اگدن: برای یک چنین داستانی،فیلمنامه چطوری نوشته میشه؟

پلیمپتون : راستشو بخواین من ندرتا از فیلمنامه استفاده میکنم! من فقط یه استوری بورد دقیق میکشم، مثل یک کتاب کمیک استریپ. فیلمنامه مال وقتیه که شما یه گروه خیلی بزرگ برای تولید داشته باشید. وقتی که من خودم به تنهایی دارم فیلممو میسازم دیگه نیازی به فیلمنامه ندارم. همون استوری بورد کافیه. خیلی از ایده هام تصویری هستند و گفتگوهای زیادی هم ندارم. خوب وقتی که استوری بوردمو تموم کردم بعدش کار تولید شروع میشه…صفحه اول استوری بوردو باز میکنم و شروع میکنم به کشیدن فریم ها. وقتی که من شروع به کار میکنم خیلی خوب جلو میرم. میتونم در روز تا 20 یا حتی 30 ثانیه انیمیشن رو تموم کنم. یعنی چیزی بین 100 تا 200 نقاشی در روز.

اگدن: محض رضای خدا چطوری میتونید با این سرعت کار کنید؟

پلیمپتون : هرروز صبح که از خواب بیدار میشم به تمام اون پلان هایی که میخوام اون روز بسازم فکر میکنم. تصاویر خیلی زنده توی ذهن من شکل میگیرند. کافیه که فقط اون تصاویرو از ذهنم به روی کاغذ منتقل کنم. اینطوری کار خیلی سریع پیش میره…ولی بذارید توضیح بدم…من دقیقا 24 فریم در ثانیه رو که نقاشی نمیکنم ، اونقدرا صبر و وقت ندارم . 12 تا و8 تا در ثانیه شیوه کار منه . حتی به 6 تا هم بعضی وقتا میرسم. اینصوریه که کارم سریع پیش میره.

اگدن: و چقدر به استوری بورد وفادار میمونید؟

پلیمپتون : فکر میکنم 95% . بعضی وقتا ایده هایی به ذهنم میرسه، نکات خنده آور، چیزایی که به روند داستان کمک میکنند…خب مجبورم اونا رو به داستان اضافه کنم. یه وقتایی هم میبینم که یه سکانس اونجوری که فکر میکردم توی فیلم کاربردی نداره…خب اون سکانسو حذف میکنم…آره، فکر کنم 90% اون چیزی که توی استوری بورد هست توی فیلم هم دیده میشه.

اگدن: تمام فریمهای Hair High رو خودتون به تنهایی کار کردین؟

پلیمپتون : بله! همه شونو! حدود 30000 فریم!

اگدن: دستتون درد نمیگیره؟

پلیمپتون : نه، اتفاقا خیلی هم درمانگره! نمیدونید چه احساس خوب و آرامش بخشی بعد از 12 ساعت کار کردن دارم. احساس خوب و آرامش بخش خلق کردن…این کار برای من کار نیست، تفریحه . کاریه که عاشقشم .

اگدن: محرک و الهام بخش شما بعنوان یک ایندی(انیماتور مستقل) چیه؟

پلیمپتون : سئوال خوبیه. در واقع دوتا محرک وجود دارند. اولیش ملال و کسالته!!! من هرگز نمیخوام دچار چنین حالتی بشم. من عاشق هیجانم و دوست دارم کارایی رو انجام بدم که چالشگر باشند. دوست دارم همیشه شوری در جانم داشته باشم. دومیش ترسه! ترس از ورشکستگی…ترس از بی پولی…ترس از اینکه فیلم خوبی نسازم. فکر میکنم که همین دو عامل مهمترین محرک های من برای کار کردن باشند. بعلاوه من عاشق اینم که ببینم مردم وقتی که فیلم منو میبینن میخندن. دیدن خنده های مردم، شنیدن تشویقاشون و احساس اینکه مردم از فیلمم لذت بردند هم یک نیروی محرکه قویه. خیلی حس خوبی به آدم میده.

اگدن: هیچ وقت وسوسه نشدین که به جریان اصلی انیمیشن بپیوندید؟

پلیمپتون : بذارید روراست صحبت کنم. اگه پیکسار یا دریم ورکز به من پیشنهاد کارگردانی فیلمی رو بدن که بنظرم فیلم خوبی بیاد، کاملا وسوسه میشم که اون پیشنهادو بپذیرم. یکی از معضلات مستقل کار کردن اینه که من هیچوقت بودجه کافی برای اینکه یک پروژه بزرگ رو به دست بگیرم ندارم. من میلیونها دلار پول ندارم که فیلممو توی تلوزیون و بیلبورد های تبلیغاتی معرفی کنم. بودجه اینو هم ندارم که فیلممو توی بهترین سینما ها در تمام دنیا اکران کنم. این چیزیه که من همیشه غبطه شو میخورم. فیلمهای من در بسیاری از کشورها به نمایش در میان. اما بصورت محدود. حد اکثر در 5یا 6 نسخه…اما فیلمهای پیکسار در هزاران کپی در سراسر دنیا به نمایش در میان. معلومه که همیشه در آرزوی چنین چیزی هستم. ولی از طرف دیگه من آزادیمو دارم. میتونم هرکاری که دلم بخواد انجام بدم . میتونم هرکیو که دلم بخواد استخدام کنم. میتونم فیلممو هروقت که بخوام تموم کنم. زمان بندی و مهلت پایانی وجود نداره که بخوای کارو سر یه مهلت معین تحویل بدی. میتونی زمان بندی خودتو داشته باشی و کارتو اونطوری که دوست داری تموم کنی…اینم خودش حس خوبیه…

اگدن: فکر میکنید انیمیشن به کجا داره میره؟

پلیمپتون : من فکر میکنم که صنعت انیمیشن داره به سمت گوناگونی و تکثر میره. شیوه های بسیار متنوعی از کارگردانی و تولید وجود دارند. انیمیشن های ویژه کودکان همیشه جایگاه خودشونو خواهند داشت. اما مثلا حالا ما انیمه های ژاپنی رو داریم و همچنین شیوه های تولید انیمیشن اروپایی. انیمیشنهای زیادی هم هستند که ویژه بزرگسالان ساخته میشن . با گسترده شدن هرچه بیشتر سیستمهای دیجیتال،ما تکنیک های بیشتر و متنوع تری رو هم خواهیم دید. تولیدات 2d همچنان وجود خواهند داشت. همچنین تولیدات عروسکی استاپ موشن. با حضور کسانی مانند تیم برتون و نیک پارک، پاپت انیمیشن متوقف نخواهد شد. بله، من فکر میکنم که ما شاهد گوناگونی و گستردگی هرچه بیشتر انیمیشن خواهیم بود.

اگدن: فکر میکنم که این خیلی خوبه ، نه؟

پلیمپتون : بله ، منم همین فکرو میکنم.

اگدن: البته من هنوز ندیدم، اما یه جایی خوندم که شما یه دوربین توی اتاق کار دارین و همه از طریق اینترنت میتونن شاهد مراحل مختلف تولید انیمیشن های شما باشند

پلیمپتون : اون دوربین هنوزم هست. من دارم روی یه پروژه بلند دیگه کار میکنم و اون دوربین الان روی میز نور من تنظیم شده و همه میتونن منو در حال طراحی کردن ببینن. من فکر میکنم که این یک ابزار خیلی مناسب برای انیماتور های جوانه و یک راه خیلی خوب برای کسانی که دوست دارند که ببینن یه انیمیشن واقعا چطوری ساخته میشه و اینکه ببینن که واقعا خیلی از کارها بوسیله کامپیوتر انجام نمیشه. خیلی از مردم دیگه باور نمیکنن که هنوز هم خیلی از انیماتورها هستند که کاراشونو با دست انجام میدن!!!

اگدن: گفتید که دارید روی یه پروژه جدید کار میکنید،میشه یه کمی توضیح بدید؟

پلیمپتون : پروژه ای هست بنامIdiots and Angels .که یک کار نسبتا سیاهه. یه چیزی توی مایه فیلمهای دیوید لینچ David Lynch .فیلمی رمز آلود با کمی چاشنی طنز، س ک س و جنایت. ولی این موارد به اندازه بقیه فیلمهای من رو و توی چشم نیستند. کمی مهارشده تر، کمی رمز آلود تر

اگدن: وقتی که دارید کار میکنید و مردم میتونن شما رو آنلاین ببینند،نمیترسید که کمی بیش از آنچه که لازمه اطلاعات در مورد فیلمتون پخش بشه؟

پلیمپتون : اوه نه…اصلا…بیشتر وقتا من قبل از اینکه فیلممو شروع کنم، کتابشو بصورت کمیک استریپ چاپ میکنم تا بتونم با پولش هزینه ساخت فیلممو در بیارم . بنابراین همه داستان و کاراکترهای منو قبل از ساخت فیلم میشناسن و دیدن. اصلا برای من مهم نیست.بعلاوه، کی حاضره تمام مدت ساخت یه فیلمو بشینه پای کامپیوترش و منو نگاه کنه؟

اگدن: وآخرین سئوال،بعد از اینهمه سال،آیا هنوز هم از این کار لذت میبرید؟

پلیمپتون : بله، بیشتر از همیشه…میدونید، من حالا آدم شناخته شده ای هستم. بیشتر از هر زمان دیگه ای میتونم کاری را که دوست دارم انجام بدم. آزادی بیشتری دارم. مردم از کشورهای مختلف منو دعوت میکنند و تمام این سفر ها لذت بسیار زیادی داره…بله…خیلی لذت میبرم

اگدن: خیلی متشکرم که با ما صحبت کردین

پلیمپتون : خواهش میکنم. خوشحال شدم.

ترجمه: مهبد بذرافشان

منابع: http://www.animwatch.com

http://en.wikipedia.org/wiki/Bill_Plympton