INSIDE UPA

سایت اینترنتی Cartoon Brew کتابی را بنام Inside UPA در رابطه با استودیو UPA چاپ کرده است. به این بهانه و به دلیل تاثیر انکار ناپذیر UPA بر صنعت انیمیشن امریکا و حتی جهان، نگاهی خواهیم داشت به تاریخچه این استودیو و تولیدات آن.

United Productions of America یا به عبارت دیگر UPA ، یک استودیوی انیمیشن امریکایی بود، با تولیداتی شاخص در بین سالهای 1940 تا 1970 و همچنین توزیع کننده فیلمهای ژاپنی Toho Studios از سال 1970 به بعد. حضور این استودیو در طول تاریخ انیمیشن،همواره در سایه موفقیت های تجاری استودیو های بزرگی چون دیزنی و وارنر قرار گرفته است. با این حال استودیو UPA تاثیر زیادی بر شیوه های تولید انیمیشن و تکنیک های انیمیشن داشته و نو آوریها و ابداعات آن ، مورد پذیرش و تقلید سایراستودیو های عمده تولید کننده انیمیشن قرار گرفتند. UPA پیشگام در تولید به شیوه limited animation بود. اگرچه که شیوه Limited animation در دهه های 60 و70 و به عنوان روشی برای کاهش هزینه ، بسیار مورد سوء استفاده واقع شد، اما دلیل اصلی ابداع این شیوه ، در واقع به نوعی ایستادگی در برابر سلطه بی چون و چرای جان بخشی به شدت رئال در استودیوهایی مانند دیزنی بود.

UPA به دنبال اعتصاب دستجمعی انیماتورهای قدیمی دیزنی در سال 1941 و خروج آنان از استودیو، بنیان گذاری شد. درمیان کسانی که دیزنی را ترک کردند، جان هابلی John Hubley ، آرتیست لی اوت بود که از سیستم مورد حمایت دیزنی ، یعنی شیوه فوق واقعی و بسیار نرم جانبخشی ناراضی بود. هابلی بر این باور بود که تولید انیمیشن نباید تبدیل به رنج و مشقت برای تقلید مو به مو از واقعیت بشود. او عقیده داشت که اجرای فوق حقیقی حرکات به شیوه دیزنی، اجبارا به پدیده انیمیشن تحمیل شده است. انیمیشن (The Dover Boys(1942 ساخته چاک جونز Chuck Jones، ثابت کرد که انیمیشن میتواند بسته به موضوعی که دارد، در طراحی و اجرا، به راحتی به سبک ها و شیوه های مختلف اجرا شود. هابلی تصمیم داشت که آغاز به تهیه انیمیشن هایی بکند، با آزادی در طراحی و اجرا، به شیوه ای که توسط سایر استودیو های عمده آن روزگار مردود شمرده میشد. در نتیجه با همکاری انیماتورها: Zack Schwartz زک شوارتز، Dave Hilberman دیو هیلبرمن و Stephen Bosustow استفن بزوستو، استودیویی را پایه گذاری کردند که در ابتدا United Film Production و سپس Industrial Films and Poster Service نامیده شد. در این استودیو آنها توانستند کانسپت های خودشان را به مرحله متحرکسازی برسانند. نخستین سفارشات و قراردادهای این تیم ، در میانه جنگ جهانی دوم ، و در زمانی بود که اغلب استودیو ها به سفارشات دولتی میپرداختند. آنها نیز مانند سایر استودیو ها همین روش را دنبال کردند و در جستجوی تهیه کنندگان دولتی، انیمیشنی را بنام Hell-Bent for Election ، به کارگردانی چاک جونز و به تهیه کنندگی United Auto Workers ،UAW ساختند . فیلمی تبلیغاتی به مناسبت دومین دور انتخابات ریاست جمهوری فرانکلین روزولت . این فیلم با موفقیت روبرو شد و پایه ای شد برای ساخت فیلمی دیگر، باز هم به تهیه کنندگی UWA ، بنام: Brotherhood of Man . فیلمی با موضوع برابری و برادری انسانها. این فیلم با موفقیت چشمگیری روبرو شد. نه تنها به لحاظ موضوع، که به خاطر پرداخت و اجرای ساده با طراحی تخت و بسیار مینیمالیستی آن. فیلم یک اعلام جنگ آشکار به دیزنی بود و موفقیت چشمگیر آن با تغییر نام مجدد استودیو همراه شد : United Productions of America یا همان UPA.

همانطور که گفته شد UPA در ابتدا قراردادهایی با سازمان های دولتی منعقد میکرد ، اما به محض اینکه FBI در اواخر دهه 40 شروع به شناسایی مظنونین به گرایشات کمونیستی کرد، قرار دادهای دولتی هم ناپدید شدند! UPA به ظاهر هیچ اخطار رسمی دریافت نکرد، اما از آن پس سازمانهای دولتی هیچ تمایلی به انعقاد قرارداد نشان ندادند! اعضای UPA برای سرپا نگاه داشتن استودیو به سوی کمپانیهای فیلم سازی بزرگ روی آوردند و قرار دادی با استودیوی کلمبیا برای ساخت تعدادی انیمیشن کوتاه امضا کردند. پیامد این قرارداد، تولید مجموعه The Fox & the Crow بود با طراحی ها و فضا سازیهای منحصر به فرد ویژه UPA. دو قسمت از این مجموعه به نامهای Robin Hoodlum و The Magic Fluke ، هر دو به کارگردانی هابلی ، در دو سال پیاپی نامزد دریافت جایزه اسکار شدند و بالاخره کمپانی کلمبیا اجازه رسمی استفاده از کاراکتر های شخصی UPA را به آنان داد. پاسخ خلاقانه UPA به این اجازه، خلق کاراکتر یک پیرمرد نزدیک بین بوالهوس بود بنام Mr. Magoo . نخستین حضور این کاراکتر در انیمیشن The Ragtime Bear رکورد فروش را در گیشه شکست وUPA در آغاز دهه پنجاه پرآوازه شد. درسالهای بعد تعداد بیشتری از تولیدات UPA نامزد دریافت اسکار شدند و استودیو هایی چون مترو گلدن مایر ، وارنر و حتی دیزنی شروع به تقلید از سبک UPA در تولیدات تجربیشان کردند.

اما دوران پرفروغ UPA دیری نپایید. بازپرسی های دولتی برای یافتن مظنونین به گرایشات کمونیستی باعث شد که کمپانی کلمبیا از UPA بخواهد که هر فرد مظنونی را از گروه اخراج کند. نهایتا دامنه این اخراجها به خود هابلی هم رسید و او در سال 1952 ناچار به ترک استودیو شد. با رفتن هابلی،ریاست استودیو به استفن بزوستو رسید ، اما گویی گنج خلاقیت تیم با رفتن هابلی به انتها رسیده بود و نو آوری و ابداع تازه ای در کارهای گروه دیده نمیشد. در دهه 60 با همه گیر شدن هرچه بیشتر تلوزیون، UPA نیز به سمت تولیدات تلوزیونی روی آورد و مجموعه هایی را با محوریت شخصیت مستر ماگو ، و همچنین مجموعه ای با استفاده از شخصیت کمیک استریپ، دیک تریسی Dick Tracy روانه شبکه های تلوزیونی کردند .اما به تدریج مشکلات مالی بر کیفیت تولیدات غلبه کردند و افت کیفی تولیدات و استفاده بیش از حد از تکنیک Limited animation روزهای بدی را برای UPA رقم زدند ، اگرچه که در همان زمان استودیو های دیگری چون هانا باربرا با استفاده از همین تکنیک در حال پارو کردن دلار بودند!!! با کاهش تولیدات استودیو در اواخر دهه 60 و اوایل دهه هفتاد، UPA آغاز به همکاری با استودیوی ژاپنی TOHO کرد و بدین ترتیب بود که بینندگان جوان امریکایی با هیولاهای ژاپنی از جمله گودزیلا آشنا شدند. همکاری UPA با Toho در ارائه فیلمهای هیولایی ژاپنی باعث شده که بسیاری در امریکا UPA را با سریال ها و فیلمهای ژاپنی بشناسند، اما هرچه که هست، رد پای UPA در تاریخ انیمیشن، رد پایی قوی، تاثیرگذار و ماندگار است.