دروبگردی های اینترنتی روزانه،همه ما گاهگاه به سایتهای شخصی (Personal) برمیخوریم که شامل نمایشگاهی از آثار درخشان صاحبانشان هستند. دیدن این آثار وشناختن هنرمندان خالق اثر، در بسیاری از موارد راهگشا و الهام بخش خلاقیت های گاه و بیگاه خود ما هستند. از این به بعد در بخشی بنام (نامهایی برای بخاطر سپردن) هر از چندی سری میزنیم به این هنرمندان بعضا شناخته شده جهانی و غالبا ناشناس در ایران، با این امید که دیدی بازتر و انگیزه ای بیشتر برای رشد کردن و قد کشیدن پیدا کنیم.

تذکر: باور دارم که تعداد هنرمندان ایرانی ساکن در همین آب و خاک که تماشای آثارشان از نان شب واجب تر است کم نیستند. متاسفانه من متولی کشف استعدادهای ناشناس نیستم و بدبختانه این موضوع گویی هرگز در ایران متولی نداشته و نخواهد داشت. دوستان عزیز اگر لطف کنند و سایتها و وبلاگهای هنرمندان ایرانی یا خارجی که حرفی برای گفتن دارند ( در زمینه انیمیشن و رشته های وابسته) را به من معرفی کنند، بی تردید در همین بخش به معرفی آنان خواهم پرداخت. وظیفه ایست بی هیچ منت….

***********************************************************************

Aaron Becker از زبان خودش: مثل خیلی از بچه امریکایی هایی که در طلیعه ماموریت آپولو به دنیا آمدند، من هم تصمیم داشتم که فضانورد بشم . عظمت آسمان پر ستاره برام خیلی جذاب بود. در بالا، پایین، راست و چپ چیزی بجز قدرت بی پایان نمیدیدم. بدبختانه به دلایلی متوجه شدم که لازمه فضانورد شدن، دیدن دوره های نظامی است! خوب بلافاصله فکر فضا نورد شدنو کنار گذاشتم و بجای رفتن به فضا،شروع کردم به کشیدن فضا! این کار یک مزیت دیگه هم داشت : میتونستم فضا و عناصر اونو اونطوری که درونم و حسم به من میگفت نقاشی کنم. یک فضای شخصی. تمدنهای فضایی و موجودات متعلق به اون تمدنها… چیزی که هنوز هم در طراحی منو مجذوب خودش میکنه خلق فضاهایی هست که من میتونم به تصویر بکشم و گسترش بدم و بعد دوباره محدودش کنم ! فضای این طراحی ها ،حرکت، عمق و فرم دارند. اما مهمتر از همه، اونها بیانگر حس من در لحظه هستند. احساسی از بودن. در اغلب مواقع ، این کودک هشت یا ده ساله درون منه که دستور میده چه باید بکنم و چه چیز درسته. خوشبختم که شغلی دارم که به من اجازه میده به این کودک درون مجال تاخت و تاز بدم .( کدامیک از ما انیماتور های وطنی قدر این خوشبختی را میدانیم؟! ) در سال ۱۹۹۲ برای حضور در کالج پومونا در کلرمونت/کالیفرنیا ، شهر خودمو ترک کردم. من کالج ها و مدرسه های زیادی رو دیدم اما اغلبشون بی هدف و فقط آکادمیک بودن. من میخواستم خلاقیت و آفرینش رو یاد بگیرم نه اینکه فقط تئوریزه بشم . در نتیجه همزمان با تحصیل در زمینه موسیقی های قومی و بومی شروع کردم به مجسمه سازی و عکاسی ، مطالعه در تاریخ آفریقا و ورزش واترپلو.( رجوع کنید به صحبتهای گلدستون در رابطه با دانش انیمیشن در پست “میخواهید یک انیماتور در استودیو های دیزنی باشید؟“-مترجم) در ۲۳ سالگی و بعد از چند سال کار کردن به عنوان یک طراح گرافیک،احتیاج پیدا کردم که به یک بازسازی معنوی برسم . به سفر رفتم . در بازگشت از سفر، تحت تاثیر خانه های ساده سنگی، بیشه های سر سبز و آوار زنجره ها و جیرجیرکها، پس از سالها دوباره شروع به طراحی و نقاشی کردم. در جستجوی زبانی بودم که قوی تر از کلام و گفتار باشه . تصاویر و سمبولهایی را پیدا کردم که برای من مهم بودند که به تصویر کشیده شوند . بعد به بخش تصویر سازی مرکز هنری پاسادنا Pasadena رفتم و در اونجا پذیرفته شدم. بعد از دو ترم ، با کورت کافمن Kurt Kaufman ملاقات کردم .به تازگی تصویر سازیهایی را برای سری جدید Star wars انجام داده بود و در جستجوی استعداد های تازه برای شرکت جدید Doug chaing بود. دو ماه طول کشید تا من در آنجا بکار گرفته شدم. نخستین پروژه ای که من بر روی آن کار کردم کانسپت هایی بود برای طراحی نورپردازیهای Polar Express . این روزها حدودا چهار سال است که من در این شرکت کار میکنم و در پروژه های متعددی برای فیلمهای مختلف کار کرده ام. من همچنین این شانس را داشتم که بجای تصویر سازی ، برای شرح دادن یک صحنه به کارگردان، تعدادی انیمیشن کوتاه (در واقع انیماتیک )برای صحنه هایی از یک فیلم بسازم . زمانی که در کالج بودم ،روزی یکی از دانشجویان سالهای بالاتر به یکی از کلاسهای ما آمد تا تعدادی ار طراحی هایش را به من نشان دهد. من از شیوه طراحی او وخطوط بی باکانه و متهورانه اش حیرت کردم و همین را به او گفتم. در پاسخ به من گفت: “هرگز طراحی هایت را ادیت نکن. آنها را اصلاح نکن. دوباره بکش اما دستکاری نکن . این رمز حس و سرزندگی طراحی است.” این حرف همیشه در طول زندگی با من است….

ترجمه و نخلیص : مهبد بذرافشان

برگرفته از سایت رسمی آرون بکر:http://www.storybreathing.com

****************************************************

بخشی از تصویرسازیهای آرون بکر برای فیلمهایی چون Monster House ، Ploar Express وWar of the words وهمچنین تعدادی از کانسپت های شخصی او