tekkon kinkreet

در سفری که به محله های قدیمی اطراف بجینگ Beijing داشتم ، در محلی ،راهنمای من ایستاد، دستانش رادر مقابل خانه های کوچک محله قدیمی گشود و با اشاره به آنها گفت: خوب نگاه کن ، تا مدتی دیگر ، تمام اینها ناپدید خواهند شد!!!او ادامه داد: مدرنیزه، اخراج اجباری ساکنان، ساختمانهای بلند…در بعضی از مناطق بولدوزرها قبلا کارشان را شروع کرده اند. و سپس در حالیکه تپه های سنگ و آجر و قطعه های بزرگ زمینهای مسطح شده را پشت سر میگذاشتیم، ادامه داد : و ماجرا همچنان ادامه دارد…..

******************

در tekkon kinkreet ، فیلم انیمیشن جدیدی که محصول استودیوی ژاپنی 4c است ، شهر تخیلی تاکارا Takara ، به معنی شهر گنج ، تحت محاصره قرار گرفته است . جنایتکارانی بیگانه،با قدرتی مافوق بشری، شهر را تحت حکومت ترور و وحشت قرار داده اند. بولدوزر ها در یک لحظه همه چیز را ویران میکنند و شرکت های مافیایی زمامدار مطلق هستند. جنایتکاران در خیابانها در حال نبرد تن به تن هستند.فیلم از هنر های رزمی و آکروباتیک هم غافل نمانده و آنها را چاشنی زد و خورد ها کرده! اما تعلیق اصلی و جذابیت عمده فیلم در گرو مکاشفات -Apocalypse - در حال گسترش آن است.

tekkon بر اساس یک مجموعه مانگا، اثر نویسنده و هنرمند ژاپنی ، تایو ماتسوموتو Taiyo Matsumoto ساخته شده. در داستان اصلی (که در نسخه انگلیسی، سیاه و سفید ترجمه شده) ماجرا حول محور دو شخصیت اصلی میچرخد. بلک Black و وایت white. هردو یتیم و بی سرپرست و هردو در یک فولکس واگن رها شده در زیر خیابانهای شبکه ای و گسترده شهر زندگی میکنند.

بلک یک لاقید واقعی است، به اخلاق پایبند نیست و بنظر میرسد که جنگیدن را ، بدون توجه به خطرات احتمالیش ، دوست دارد. او ذاتا هار وخشن است، چیزی شبیه به کاراکتر های پرتقال کوکی ( استنلی کوبریک)

وایت چیزی نزدیک به صفر است! موجودی دو جنسی با قیافه ای کودکانه. روحا درگیر و از لحاظ احساسی قوی . عشقش نسبت به دوست شرور خیابانیش ، همانقدر که نا محتمل مینماید، بی قید و شرط است. او بیشتر شبیه یک حیوان خانگی است، یا ترکیبی از یک دلقک شکسپیری و یک ساده لوح روستایی .

مایکل آریاز Michael Arias کارگردان فیلم میگوید: تاکارا یک شهر واقعی است . من آنرا هر روز از پنجره خانه ام میبینم . همسایه ها مدام در حال نقل و انتقال هستند. بلک و وایت هم اینرا احساس میکنند و این آنها را(به هم) وابسته تر میکند.

آریاز(کارگردان) 10 سال روی این پروژه کار کرد و نتیجه بردباری و صبرش را هم گرفت. مناظر شهری بسیار غنی هستند، با گوشه چشمی به آثار دیگران . از جیغ ادوارد مونش Scream-Edvard Munch گرفته تا مرده ی جیمز جویس Dead-James Joyce تا دیگر آثار شاخص انیمه ژاپنی. رنگهای پاستلی تصاویر، زنده کننده رویاهای دوران کودکی هستند. کار درخشانی از ویلی مونکا Willy Monka.

اما مطابق معمول، داستان جان کلام است و داستان tekkon kinkreet مرعوب کننده است .

آریاز میگوید: چیزی که در داستان مرا مجذوب کرد، جهانی بودن آن است. تقریبا همه با آن ارتباط برقرار میکنند. تمام ساکنان جوامع شهری در هرکجای دنیا.

آریاز در پروژه های متعددی در هالییوود، سرپرست تکنیک های CGI بوده است. مسئول دوربین در سیستم موشن کنترل فیلم ابیز Abyss اثر جیمز کمرون James Cameron و همچنین مسئول سیستمهای نرم افزاری در پروژه هایی مانند شاهزاده مصری و شاهزاده خانم مونونوکه و نهایتا تولید کننده پروژه انیماتریکس.

او میگوید: با تمام اینها، اگر چیزی بود که من بر آن تاکید داشتم، تولید و طراحی دستی tekkon kinkreet بود. من تاکید داشتم که فیلم تا حد امکان به شیوه کلاسیک و طراحی فریم به فریم تولید شود. تمام انیمیشن های ژاپنی که ادعا میکنند( به شیوه سنتی و طراحی دستی) تولید میشوند، به نوعی از تکنیک های کامپیوتری 2d یا 3d استفاده میکنند! اما بعضی وقتها،وقتی که کار عیب و ایرادی دارد،حتی یک بچه هم متوجه نقص و ایراد میشود. من نمیخواستم این اتفاق برای فیلم من رخ دهد. میخواستم که بیننده از خودش بپرسد: چطور این فیلم را ساخته اند؟ اما چیزی را هم به بیننده لو ندهم.

tekkon kinkreet از جهت دیگری هم غیرممکن را ممکن کرده است: فیلمی در سبک و اندازه های انیمیشن های شاخص ژاپنی، با دو کارگردان امریکایی!(آنتونی وینتراوب Anthony Weintraub پردازش فیلمنامه را بر عهده داشت) و تیم هنرمندان ژاپنی!!! آیا این سبک و سیاق را میتوان آغازگر سبک جدیدی از انیمیشن دانست؟

آریاز موفق شده است سبک بصری جدیدی به بیننده ارائه دهد که پیش از این هرگز دیده نشده بود. در دقایق پایانی فیلم، پسرک در یک گوشی تلفن شکسته میگوید: من وایت هستم ، از کره زمین، کشور ژاپن ، لطفا جواب بدین…

آیا این همان چیزی نیست که همه ما در جستجویش هستیم؟ از طریق سایت هایمان،وبلاگ هایمان و رویاهایمان …در این روزهای آغازین قرن بیست و یکم….

Roland Kelts/Animation Magazine/April 2007

مترجم: مهبد بذرافشان